ม่เช่นนั้นข้าจะสอนบทเรียนให้เจ้าจริง ๆ” คำพูดของลู่เฉินทำให้เฉออู่หัวเราะ
“ผู้เฒ่าเซี่ยได้ยินหรือไม่? ผู้ชายคนนี้ทำอะไรผิดแล้วยังหยิ่งผยองมาก”
ผู้เฒ่าเซี่ยมองไปทางลู่เฉิน แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไร ลู่เฉินก็มองมาที่เขาอีกครั้ง “เจ้าต้องฟังคำของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ หรือ?”
หลังจากสีหน้าของผู้เฒ่าเซี่ยเปลี่ยนไป เขาก็มองไปทางลู่เฉิน “ข้าจะบังคับใช้กฎหมายอย่างเป็นกลาง และส่งเจ้าไปที่ตำหนักผู้คุ้มกฎ”
เฉออู่ไม่ยินดี นางกล่าวทันที “ผู้เฒ่าเซี่ย ท่านแค่คุมตัวเขาแล้วมอบเขาให้กับข้า”
“ไม่ได้” ผู้เฒ่าเซี่ยกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“เหตุใดจึงไม่ได้” เฉออู่รู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างยิ่ง
“เฉออู่ เขาฝ่าฝืนกฎของสำนักของเรา ดังนั้นเขาควรได้รับการจัดการวิธีของสำนัก ไม่ใช่เจ้า” ผู้เฒ่าเซี่ยพูดอย่างเคร่งขรึม
เฉออู่โกรธมาก “แต่นี่…”
“เอาละ หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว ข้าจะพาเขาลงไปก่อน” หลังผู้เฒ่าเซี่ยพูดจบ พลังของเขาก็ถูกปล่อยออกมา
เขาเป็นยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนผู้ทรงพลังคนหนึ่ง แต่เซี่ยอีฉานที่อยู่ด้านข้างกลับเตือนผู้เฒ่าเซี่ยว่า “ผู้เฒ่าเซี่ย ท่านไม่คู่ต่อสู้ของเขา!”
ผู้เฒ่าเซี่ยมองเซี่ยอีฉานและส่งเสียงฮึมฮัม “เจ้าบอกว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาหรือ?”
“ใช่!” เซี่ยอีฉานกล่าวอย่างเคร่งขรึม
ผู้เฒ่าเซี่ยย่อมไม่พอใจ จึงพูดกับเซี่ยอีฉานว่า “เจ้าดูไว้เถิด”
หลังจากพูดอย่างนั้น จู่ ๆ ก็มีเปลวไฟปรากฏรอบตัวลู่เฉิน โดยเปลวไฟเหล่านี้โ
