อบล้อมรอบเขาเอาไว้ ราวกับพวกมันจะกลืนกินเขาเมื่อใดก็ได้ และเมื่อหั่วเตาหลางเห็นเช่นนี้ เขาก็ต้องการจะลงมือ
แต่ลู่เฉินพูดกับอีกฝ่ายว่า “มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่เป็นไร!”
จากนั้นหั่วเตาหลางจึงหยุดการเคลื่อนไหว ฝ่ายผู้เฒ่าเซี่ยก็พูดอย่างเย็นชาว่า “เรื่องตลกอะไรอย่างนี้”
เฉออู่เองก็รู้สึกว่าลู่เฉินเสียสติเกินไป นางพลันพูดว่า “เจ้าหนู เปลวไฟของผู้เฒ่าเซี่ยไม่ใช่เปลวไฟธรรมดาหรอกนะ!”
