บทที่ 751 ในที่สุดข้าก็จับเจ้าได้!
หลังจากเห็นท่าทางอวดดีของอีกฝ่าย ลู่เฉินก็ยิ้มออกมา “ถ้าเจ้าไม่ลงมือ ข้าก็ไม่รอแล้ว!”
พูดจบ ชายหนุ่มก็ร่ายคาถาสยบภูตผี และเป้าหมายก็คือศพของคู่ต่อสู้
เดิมวิญญาณซากศพนั้นบ้าคลั่งมาก และคิดทำลาย ‘พันธนาการ’ ของลู่เฉินด้วยมือเปล่า
ทว่าคาถาสยบภูตผีของลู่เฉินกลับทรงพลังมาก
หลังจากถูกพันศพตรึงกับที่ ซากศพนั้นก็ตกใจกลัว ก่อนจ้องมองไปทางลู่เฉิน “เจ้ามีพลังแบบไหนกัน?”
“ถ้าไม่อยากตายก็โจมตีข้าสิ!” ลู่เฉินยิ้ม
วิญญาณซากศพโกรธมาก จนส่งเสียงร้องแปลก ๆ ออกมา จากนั้นกลุ่มซากศพที่อยู่รอบ ๆ ก็รีบรุดเข้ามาโจมตีลู่เฉิน
วิญญาณซากศพเหล่านั้นบินออกมาทีละตน โดยต้องการใช้พลังของวิญญาณซากศพเพื่อจัดการกับลู่เฉิน แต่ใครจะรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ได้ช่วยเหลือลู่เฉิน โดยทำให้ ‘เม็ดยาซากศพสีดำ’ ของเขาเติบโตขึ้น
วิญญาณซากซากศพยักษ์ที่ติดอยู่กับลู่เฉิน รู้สึกหวาดกลัวและคิดอยากจะหลบหนี แต่กลับถูกเขาพันธนาการเอาไว้ มันจึงคำรามด้วยความโกรธ “ปล่อยข้าออกไปนะ!”
“บอกข้ามาว่าประมุขของเจ้าอยู่ที่ไหน” ลู่เฉินจ้องมองวิญญาณซากศพยักษ์
วิญญาณซากศพยักษ์พูดเสียงต่ำ “ข้าไม่รู้”
“เจ้าแน่ใจหรือ?”
“ใช่!” ซากศพยักษ์ยืนยัน จากนั้นลู่เฉินก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วร่ายคาถาสยบภูตผีเพื่อจับตัวซากศพอื่นทันที ก่อนจะบดขยี้ศพเหล่านั้นต่อหน้าซากศพยักษ์
ซากศพยักษ์ตกใจมากจนพูดว่า “เจ้า!…”
“พูดมา ไม่อย่างนั้นเจ้าจะเป็นเ