ื่อลู่เฉินเห็นดังกล่าวจึงยิ้มออกมา
“เจ้าคือผู้ใด เหตุใดจึงเข้ามาก่อความวุ่นวายที่นี่!” ซากศพนี้พูดขึ้นมา
ชายหนุ่มยิ้มพลางมองไปยังวิญญาณซากศพนั่น “ข้ามาพบประมุขของพวกเจ้า”
“หึ เจ้าคู่ควรที่จะพบประมุขของพวกเราด้วยหรือ!?” ซากศพนี้ตะคอกขึ้นมา
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาด “ขออภัย เมื่อครู่เขาพึ่งถูกข้าทำให้หวาดกลัวจนต้องหลบหนีไป”
ซากศพนี้ไม่เชื่อ อีกทั้งยังหัวเราะลู่เฉินขึ้นมา “เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ?”
“ข้าจำเป็นต้องโกหกเจ้าหรือ?”
“ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะทำให้ประมุขของข้ากลัวจนหนีไปได้” อีกฝ่ายพูดอย่างดื้อรั้น
ลู่เฉินยิ้มพลางมองอีกฝ่าย “หากไม่เชื่อก็ให้วิญญาณซากศพของเจ้ามาจัดการข้า!”
“ข้ากลัวว่าหากตัวเองลงมือ วิญญาณของเจ้าจะรับมือไม่ไหว จากนั้นก็จะกลายเป็นเถ้าธุลีไป” อีกฝ่ายพูดด้วยท่าทางอวดดี
