บทที่ 749 โยน ‘ศาสตราวุธเซียน’ ออกมา แต่กลับเสียเปล่า!
เหล่าปิงหวาดกลัวขึ้นมา “ข้า… ข้าไม่ได้โกหกจริง ๆ”
แต่ลู่เฉินไม่เชื่อและยังคงใช้หมอกสีม่วง กระทั่งมีความหนาแน่นในระดับหนึ่ง เหล่าปิงจึงค่อย ๆ ‘นอนหลับ’ ลง
ลู่เฉินเข้าไปภายในห้วงความฝันของอีกฝ่าย จ้องมองเขาพลางพูดขึ้นมา “มา ตอบคำถามข้ามาเสียดี ๆ เถิด”
“เจ้า!” เหล่าปิงโมโหขึ้นมา เพราะเขาพบว่าตนไม่สามารถขยับกายได้
ชายหนุ่มแสยะยิ้มพลางมองเหล่าปิง “พูดมาเถิด ประมุขแห่งวังน้ำแข็งคือผู้ใดกัน?”
“ข้าไม่รู้จริง ๆ” เหล่าปิงโมโหขึ้นมา
“เช่นนั้นสองคนที่มาในวันนี้ ตอนนี้อยู่ที่ใดกัน?”
“ประตูแห่งชีวิต” เหล่าปิงตอบไปตรง ๆ
ลู่เฉินพึมพำอยู่ภายในใจ ‘หรือเขาจะไม่ได้โกหก’
“เจ้าก็เห็น สิ่งที่ควรพูดข้าพูดออกมาหมดแล้ว!” เหล่าปิงระเบิดอารมณ์ออกมา
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองไปยังเหล่าปิง “เช่นนั้น ภายในประตูแห่งชีวิตนี้มีสิ่งใดอยู่กัน?”
เหล่าปิงพลันตื่นตระหนกขึ้นมา แต่ร่างกายของเขากลับพูดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “ที่นั่นมีกับดัก นายท่านเตรียมไว้สำหรับเจ้า”
“โอ้? เตรียมไว้สำหรับข้า? เขารู้ว่าข้าจะไป?”
“นะ… นายท่านบอกว่ามีขั้นหลอมแก่นแท้ไม่ธรรมดาผู้หนึ่งเข้ามา ให้พวกเราทุกคนระวังตัว และยังกำชับว่าหากพวกเราถูกจับหรือเป็นอะไรไป ก็ให้บอกขั้นหลอมแก่นแท้ผู้นั้นว่าพวกเขาอยู่ในประตูแห่งชีวิต” เหล่าปิงพูดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา “เจ
