่นใจ
“เจ้าช่างอวดดีเสียจริง!”
เมื่ออีกฝ่ายพูดจบ จู่ ๆ ก็มีทวนลอยออกมาจากท้องฟ้า อีกทั้งทวนเล่มนี้ยังมีกลิ่นอายประหลาดจาง ๆ อย่างบางส่วน
ลู่เฉินมองตามไป และเมื่อแน่ใจว่าเป็นปราณเซียนจึงยิ้มออกมา “สมบัติวิญญาณนี้ของเจ้าเป็นศาสตราวุธเซียน เพียงแต่เจ้าไม่สามารถควบคุมมันได้!”
“ข้าไม่สามารถควบคุมมันได้ แต่สามารถฆ่าเจ้าได้” เขาคิดจะใช้ทักษะการควบคุมสิ่งของที่แข็งแกร่งของตนควบคุมทวนนั่น แต่เมื่อทวนสีเงินที่มีปราณเซียนสว่างขึ้นมาจาง ๆ และมาถึงตรงหน้าลู่เฉิน มันก็ลอยเคว้งอยู่ตรงนั้น
คนผู้นั้นรู้สึกสงสัย ดังนั้นจึงลองต่อไป แต่ผลลัพธ์ยังคงเป็นเช่นเดิม ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถควบคุมให้ทวนนี้ไปทำร้ายลู่เฉินได้
“อย่าลองต่อไปเลย เมื่อเป็นเช่นนี้เจ้าก็ไม่สามารถทำอะไรข้าได้”
พูดจบ ลู่เฉินจึงโบกมือขึ้นมา จากนั้นทวนนี้ก็ตกลงบนฝ่ามือของเขา
แต่ทวนนี้เป็นศาสตราวุธเซียนที่ไม่สมบูรณ์ และไม่ได้ดีนัก
ไม่นานลู่เฉินก็สามารถดูดซับพลังของทวนนี้ได้ จากนั้นทำให้ทวนนี้ไร้ประโยชน์ในทันที
เมื่อเห็นดังกล่าว คนในมุมมืดจึงตกตะลึงขึ้นมา “นั่นเป็นศาสตราวุธเซียนนะ!”
“ไม่สมบูรณ์และไม่มีศาสตราวิญญาณ ไม่นับว่าเป็นศาสตราวุธเซียน” ลู่เฉินพูดออกมา
“เจ้า!” อีกฝ่ายตกตะลึงขึ้นมาเล็กน้อย ไม่คิดว่าลู่เฉินจะรู้มากเช่นนี้
“หากยังมีวิธีใดอีกก็รีบใช้ออกมาซะ มิเช่นนั้นข้าจะลงมือแล้ว!”
“ดูเหมือนข้าต้องให้เจ้าได้ลองอีกเคล็ดวิชาเสียแล้ว!”
เม
