ว่า “ข้าจัดการเองได้”
หั่วเตาหลางจึงทำได้เพียงหยุดเดิน ส่วนหญิงสาวภายในโลงศพหินกลับหัวเราะขึ้นมา “อย่าขัดขืนเลย หลังสมบัติวิญญาณเหล่านี้กลายเป็นเขตแดน ก็สามารถทำให้ใคร หรือสิ่งมีชีวิตอะไรก็ตามไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ราวกับถูกดูดพลังออกไปจนหมดสิ้นได้”
“หากแค่สมบัติวิญญาณ เช่นนั้นก็ไม่เป็นอะไร” ลู่เฉินยิ้ม
“สมบัติวิญญาณไม่เป็นอะไร? เจ้าหนุ่ม เจ้ามีความมั่นใจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?” หญิงสาวพูดเย้ยหยันขึ้นมา
ลู่เฉินแสยะยิ้ม จากนั้นก็ใช้เคล็ดวิชาวิญญาณสายฟ้าออกมา และวนไปวนมารอบ ๆ ก้อนหินขนาดใหญ่เหล่านี้
ทุกคนต่างแปลกใจว่าชายหนุ่มคิดจะทำสิ่งใด
จนกระทั่งลู่เฉินหยุดเดิน และยืนอยู่ในก้อนหินที่กลายเป็นเขตแดนเหล่านั้น พร้อมยิ้มออกมา “ควรจะจบลงเสียที”
“เจ้าคิดว่าตัวเองวนไปมารอบ ๆ ก้อนหินเหล่านี้แล้วจะจบลงหรือ?”
“แล้วจะทำอย่างไรอีกเล่า?” ลู่เฉินโบกมือ จากนั้นก้อนหินเหล่านี้ก็มีขนาดเล็กลง จนในที่สุดกลายเป็นเพียงก้อนหินขนาดเล็กสิบสองก้อนเท่านั้น
จากนั้นลู่เฉินก็นำมันขึ้นมาเล่น ส่วนเซี่ยอีฉานตกตะลึงขึ้นมา “เก่งกาจนัก”
หญิงสาวภายในโลงศพหินพลันรู้สึกโมโห “เจ้าหนุ่ม เจ้าทำสิ่งใดกับสมบัติวิญญาณเหล่านี้?”
“ไม่ได้ทำสิ่งใด เพียงแค่ให้พวกมันเชื่อฟังข้า และไม่ต้องฟังคำเจ้าเท่านั้น” ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมา
หญิงสาวไม่เชื่อ จึงลองควบคุมอีกครั้ง แต่ก้อนหินเหล่านี้กลับไม่ฟังคำสั่งของตนจริง ๆ
ลู่เฉินยิ้มพลางพูดขึ้น “อยากลอ
