รับ” เซี่ยอีฉานอธิบาย
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินก็ถามต่อไปว่า “แล้วคัมภีร์ทั้งหมดของเจ้ามาจากที่นี่งั้นหรือ?”
“ขอรับ” เซี่ยอีฉานตอบอย่างเรียบร้อย
ลู่เฉินคิดสักพักแล้วถามว่า “พระพุทธรูปทองคำอยู่ที่ไหน?”
“ทั้งหมดรวมเอาไว้ที่นี่แล้วขอรับ หลังจากข้าได้รับมัน ข้าก็เอามันมาพร้อมกับคัมภีร์ข้างใน”
“กล่าวคือพระคัมภีร์อยู่ในพระพุทธรูปนี้ แล้วเจ้าก็เอาพระพุทธรูปออกไป?” ลู่เฉินถาม
“ใช่ขอรับ” เซี่ยอีฉานกล่าวอย่างแข็งขัน
ลู่เฉินเข้าใจแล้วจึงถามต่อว่า “ผลวิญญาณที่มีอายุมากกว่าหนึ่งแสนปีที่เจ้าพูดถึงอยู่ที่ใดเล่า?”
“ตามข้ามาขอรับ!” เซี่ยอีฉานนำทางลู่เฉินไปข้างหน้า จนกระทั่งเขามาถึงต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
ใบของต้นไม้ต้นนี้มีสีเขียวเข้มมาก และเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ นอกจากนี้ยังมีค่ายกลอยู่รอบ ๆ อีกทั้งมีอักขระยันต์แปลก ๆ มากมายบนผนังโดยรอบ
เซี่ยอีฉานชี้ไปทางต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าเขา “ดูสิขอรับ เป็นผลไม้บนต้นไม้นั่น”
ลู่เฉินมองตามไปและพบว่าผลไม้เหล่านี้มีอายุมากกว่าหนึ่งแสนปีจริง ๆ โดยแต่ละผลต่างเปล่งรัศมีอันทรงพลังออกมา
อย่างไรก็ตาม เซี่ยอีฉานเตือนลู่เฉินว่า “แม้ผลไม้เหล่านี้จะกล่าวกันว่ามีอายุมากกว่าหนึ่งแสนปี แต่ก็ไม่สามารถแตะต้องได้ขอรับ”
“แตะต้องไม่ได้หรือ?”
“ข้าอยากจะสัมผัสมันหลายครั้ง แต่ต้นไม้ต้นนี้มีเขตแดนทรงพลังที่จะดันข้าออกไปเสมอ อีกทั้งยังมีค่ายกลล้อมรอบมัน ถ้าข้ายืนอยู่บนขอบของเขตแดนนานเกินไป ข้า
