บทที่ 737 มาอย่างดุร้ายและจากไปในฉับพลัน!
เทียนกุ่ยอีชาพลันกล่าวอย่างยินดีว่า “มาแล้ว!”
ลู่เฉินนึกอยากรู้ว่าผู้ช่วยคนนี้ทำอะไรได้บ้าง เพราะถึงกับทำให้อีกฝ่ายดูยินดีมากถึงขนาดนี้
ในขณะนี้เอง แสงสีแดงแวบผ่านเข้ามากระทบเงาของลู่เฉินอย่างแรง
แต่โชคดีที่การโจมตีของคู่ต่อสู้เป็นเคล็ดวิชาวิญญาณและวิชาภูต ดังนั้นจึงไม่ทำให้ลู่เฉินได้รับอันตรายใด ๆ
จากนั้นชายผู้มีแสงสีแดงทั่วร่าง ก็เดินออกมาจากกระแสน้ำวน
ดวงตาของชายคนนี้ไร้ประกาย แต่เขามีพลังวิญญาณมหาศาล
ทันทีที่เทียนกุ่ยอีชาเห็นเขา อีกฝ่ายก็ตะโกนบอกว่า “เร็วเข้า ฆ่าเด็กคนนี้ซะ!”
“เขาเป็นใคร!” ชายคนนั้นถามด้วยเสียงดังเครื่องจักร
เทียนกุ่ยอีชาไม่รู้ว่าลู่เฉินคือใคร จึงเพียงพูดว่า “เขามาที่นี่เพื่อสร้างปัญหา!”
ชายคนนั้นมองลู่เฉินทันที ก่อนทำท่าทางแปลก ๆ ด้วยมือของเขา จากนั้นอักขระยันต์ภูตผีที่เกิดจากแสงสีแดงทุกทิศทาง ก็มาบรรจบกันที่ลู่เฉิน ก่อนทำการ ‘ตรึง’ ชายหนุ่มไว้ที่นั่นทันที
เทียนกุ่ยอีชามีความสุขมากเมื่อเห็นลู่เฉินกำลังจะถูกสังหาร จึงจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้ม “เจ้าหนู เจ้ากำลังกลัวอยู่สินะ”
“พลังมีแค่นี้งั้นหรือ?” ลู่เฉินถามกลับ
เทียนกุ่ยอีชาหัวเราะเยาะ เมื่อเห็นลู่เฉินยังคงโง่งม “พลังมีแค่นี้หมายความว่าอย่างไร?”
“แล้วไม่ใช่งั้นหรือ?” เขาถาม
คำพูดเหล่านี้ทำให้เทียนกุ่ยอีชารู้สึกว่าลู่เฉินหยิ่งผยองเกินไปแล้ว จึงพูดกับชายคนนั้นว่า “หลิง ฆ่าเข
