บทที่ 735 วิญญาณเร่ร่อนเหล่านี้แตกต่างออกไปจริง ๆ
เซี่ยอีฉานกระซิบว่า “วิญญาณเร่ร่อนเหล่านี้มีประสาทสัมผัสยอดเยี่ยม อีกทั้งยังสามารถสร้างเขตแดนวิญญาณได้ด้วย!”
“เขตแดนวิญญาณ?” ลู่เฉินสะดุ้ง
เขตแดนวิญญาณเป็นพื้นที่เล็ก ๆ ที่วิญญาณเร่ร่อนสร้างขึ้นด้วยตัวเอง โดยในพื้นที่แห่งนี้ พลังของพวกมันจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า และยิ่งเขตแดนวิญญาณแข็งแกร่งเท่าไหร่ พลังของพวกมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น ในทางกลับกัน เมื่อคนนอกอยู่ภายในพื้นที่แห่งนั้นจะถูกขัง โดยเฉพาะวิญญาณอ่อนแอ มันจะยิ่งไม่สามารถเคลื่อนไหวออกจากจุดนั้นได้
ทว่าผู้ที่รู้จักเขตแดนวิญญาณ โดยมากมักจะอยู่ในระดับวิญญาณเซียน ซึ่งวิญญาณเร่ร่อนของมนุษย์ไม่มีความสามารถนี้
ลู่เฉินนึกสงสัย
เซี่ยอีฉานคิดว่าลู่เฉินไม่เข้าใจว่าเขตแดนวิญญาณคืออะไร เขาจึงอธิบายให้ฟัง ส่วนชายหนุ่มเพียงมองเขา “เจ้ารู้จักเขตแดนวิญญาณได้อย่างไร?”
“ผู้เฒ่าบางคนในเทือกเขาเจ็ดหิมะบอกมาขอรับ” เซี่ยอีฉานอธิบาย
“โอ้? พวกเขาเป็นคนบอกมางั้นหรือ?”
“ขอรับ!” เซี่ยอีฉานยืนยัน
ลู่เฉินรับรู้ พร้อมเอ่ยถามต่อว่า “เจ้าเคยถูกกักขังโดยเขตแดนวิญญาณ ของดวงวิญญาณเร่ร่อนเหล่านั้นหรือไม่?”
เซี่ยอีฉานส่ายหน้า “ไม่ แต่ข้าเคยเห็นบางคนถูกขัง ซึ่งคนเหล่านี้ติดอยู่ครู่หนึ่ง บางคนกลายเป็นคนโง่ทันที ส่วนบางคนถึงกับล้มลงราวกับตายไปแล้ว”
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินก็นึกสนใจเป็นอย่างยิ่ง และถึงกับอยากรู้ว่า
