องการละทิ้งภารกิจ ท้ายที่สุดแล้วการผนึกกวางอสูรสองหัวตัวนั้นก็ยากเกินไป
แต่ลู่เฉินมาหาผู้เฒ่าหลู่ แล้วยื่นแผ่นไม้ให้ชายชรา “ลองดูสิ”
ผู้เฒ่าหลู่เริ่มสงสัย “เจ้าจะให้ข้าดูสิ่งใด?”
“กวางอสูรสองหัว” ลู่เฉินตอบผู้เฒ่าหลู่
ผู้เฒ่าหลู่พลันพูดอย่างแปลกใจ “เจ้าหมายความว่ากวางอสูรสองหัวถูกผนึกอยู่ข้างในงั้นหรือ?”
“ใช่” ลู่เฉินกล่าวอย่างเงียบ ๆ
แต่ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมา ทุกคนก็รู้สึกไม่อยากเชื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฉออู่ นางรีบพูดว่า “ผู้เฒ่าหลู่ อย่าไปฟังคำอวดอ้างของเขา เขาจะปิดผนึกมันได้อย่างไร?”
ผู้เฒ่าหลู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบแผ่นไม้ขึ้นมา หลังจากจิตสำนึกของเขาทะลุเข้าไปข้างใน ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป “มันถูกผนึกไว้จริง ๆ”
อะไรนะ ถูกผนึกเอาไว้?
ทุกคนในสถานที่แห่งนั้นเบิกตากว้าง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต่างตกใจ
เฉออู่ไม่เชื่อ “ผู้เฒ่าหลู่ เจ้าล้อข้าเล่นหรือ?”
“หากไม่เชื่อก็ลองดูเองเถิด” ผู้เฒ่าหลู่โยนแผ่นไม้ไปให้เฉออู่
เฉออู่มองมันอย่างสงสัย
แต่หลังจากพบวิญญาณอยู่ในแผ่นไม้ เฉออู่ก็แทบเสียสติ นางร้องว่า “เป็นไปได้อย่างไรกัน!?”
ลู่เฉินมองผู้เฒ่าหลู่และเอ่ย “ข้าทำสำเร็จแล้ว ท่านจะให้รางวัลข้าได้รึยัง?”
ผู้เฒ่าหลู่หยิบเหรียญสัญลักษณ์ ที่มีเลขห้ากับอักษร ‘แดนลับ’ สองตัวสลักอยู่บนนั้นออกมา
“เลขห้านี้หมายความว่าเจ้าสามารถเข้าไปได้ห้าวัน และเจ้าจะต้องออกมาหลังครบห้าวัน” ผู้เฒ่าห
