ใดข้าถึงต้องออกไปด้วยเล่า?” ซูวั่งเยว่ชุดแดงพูดอย่างไม่พอใจ
“ข้าสามารถปล่อยเจ้าเป็นอิสระได้ แต่บางครั้งเมื่อข้าขอให้เจ้าช่วย เจ้าก็ต้องช่วยข้า” ลู่เฉินยิ้มให้นาง
“เจ้าแข็งแกร่งมาก แล้วเจ้ายังต้องการความช่วยเหลือจากข้าอีกงั้นหรือ?” ซูวั่งเยว่ชุดแดงถามอย่างประหลาดใจ
ชายหนุ่มพยักหน้าและพูดว่า “มีบางอย่างที่ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าจริง ๆ”
“เจ้าแน่ใจหรือว่าจะไม่จำกัดอิสรภาพของข้า”
“แน่นอนว่าไม่!” ลู่เฉินให้คำมั่น
ซูวั่งเยว่ชุดแดงคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วพูดว่า “เอาละ ข้าตกลง!”
ลู่เฉินยิ้มและพูดว่า “ดี ข้าจะกลับไปยังสถานที่ที่เจ้าถูกปิดผนึกไว้ เจ้ากลับไปได้แล้ว”
ซูวั่งเยว่ชุดแดงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหายตัวไป ในขณะนั้นลู่เฉินมองไปรอบ ๆ ก่อนจะลงจากภูเขา
ตอนนี้ผู้คนที่ตีนเขาต่างพูดคุยถึงเรื่องของลู่เฉิน
บางคนมองเวลาแล้วพูดว่า “เขาอยู่บนนั้นมานานมากแล้ว เขาตายแล้วหรือไม่?”
“แปดส่วนคิดว่าตายไปแล้ว!”
“เช่นนั้นสมบัติวิญญาณของคุณหนูเฉอก็หายไปแล้วสินะ?”
“มันน่าจะพังไปแล้ว”
เมื่อเฉออู่ได้ยินเช่นนี้ นางก็จ้องมองทุกคนทันที “ถ้าสมบัติวิญญาณของข้าหายไป ข้าจะจัดการกับพวกเจ้า!”
ทุกคนเงียบเสียงลงทันที จากนั้นเฉออู่พลันหันไปจ้องเซี่ยอีฉาน “หลวงจีนตัวเหม็น ข้าขอบอกเจ้าไว้เลยนะ หากเกิดเรื่องอันใดกับสมบัติวิญญาณของข้า ข้าจะให้เจ้าชดใช้คืนเป็นร้อยเท่าแน่!”
เซี่ยอีฉานตระหนักแล้วว่านางมีอำนาจเหนือกว่าเพีย
