บทที่ 725 บนภูเขามีเสียงประหลาดของสตรีผู้หนึ่ง
คนบางส่วนที่ลงมือก่อน ต่างคิดว่าสามารถทำร้ายวิญญาณของลู่เฉินได้
แต่ ‘เคล็ดวิชาวิญญาณ’ ของคนเหล่านี้ เมื่อกระแทกเข้ากับร่างของลู่เฉินกลับไม่เกิดผลใด ๆ ขึ้นกับเขา ทำให้พวกเขารู้สึกสับสน ดังนั้นจึงเริ่มลองอีกครั้ง
ลู่เฉินได้แต่ยิ้มอยู่ภายในใจ เพราะ ‘เม็ดยามนุษย์สีดำ’ ภายในขั้นหลอมแก่นแท้ของเขานั้น ได้เริ่มหลอมรวมขึ้นอย่างช้า ๆ เหมือนกับ ‘เม็ดยาอสูรสีดำ’ เมื่อครู่นี้
แต่ในตอนนี้ยิ่งมีจำนวนคนมากเท่าไหร่ การหลอมรวมก็จะยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น
ไม่เพียงเท่านั้น ชายหนุ่มยังไม่ให้พวกเขาหยุดมือ แต่เพื่อเอาชีวิตรอด คนเหล่านี้จึงโจมตีออกไปอย่างบ้าคลั่ง และเคล็ดวิชาวิญญาณขอคนเหล่านี้ ยิ่งโจมตีออกไปมากเท่าไหร่ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น การหลอมรวมพลัง ‘เม็ดยาอสูรสีดำ’ ของลู่เฉินก็ยิ่งเร็วขึ้น
แต่พลังของพวกเขานั้นมีขีดจำกัด เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม ‘เม็ดยามนุษย์สีดำ’ ของลู่เฉินจึงหยุดการเปลี่ยนแปลงลง
“พวกเจ้าทำให้ข้าผิดหวังเล็กน้อย!” ลู่เฉินมองกลุ่มคนพลางยิ้มออกมา
จู่ ๆ คนเหล่านี้ก็สัมผัสได้ถึงความน่าหวาดกลัว ลู่เฉินโยนแผ่นหินฉวิญญาณออกมาอีกครั้ง เพื่อดูดวิญญาณเหล่านี้เข้าไป
หลังจากนั้นชายหนุ่มจึงมองไปยัง ‘เม็ดยามนุษย์สีดำ’ “ดูเหมือนจะต้องดูดซับเคล็ดวิชาวิญญาณ หรือเคล็ดวิชาภูตผีที่แข็งแกร่งว่านี้เห็นจะได้”
เมื่อมีแผนการเช่นนี้ลู่เฉินจึงเดินออกจากภูเขาซากศพ จากนั้นเ
