ือดีขอรับ”
เซี่ยอีฉานขมวดคิ้วขึ้นมา ก่อนจะหันไปพูดกับศิษย์ผู้นั้น “บอกให้ทุกคนขัดขวางพวกเขาเอาไว้ซะ!”
“นี่!…” ศิษย์ผู้นั้นรู้สึกลำบากใจ
“อย่างไรกัน? มีปัญหาหรือ?”
“พวกเขาแข็งแกร่งเกินไปขอรับ” ศิษย์ผู้นั้นพูดด้วยความตื่นกลัว
“แม้เป็นเช่นนั้นก็ต้องขัดขวางเอาไว้!” เซี่ยอีฉานตะคอกออกมา
ศิษย์ผู้นั้นจึงทำได้เพียงรีบออกไปทันที เซี่ยอีฉานครุ่นคิดขึ้นมา จากนั้นจึงหลับตาลงและสื่อสารกับลู่เฉินผ่านตราประทับวิญญาณ “นายท่าน นายท่าน…”
แต่ไม่ว่าเซี่ยอีฉานจะร้องเรียกเช่นไร ก็ไม่สามารถสื่อสารกับลู่เฉินได้
จึงทำให้เซี่ยอีฉานตื่นตระหนกขึ้นมา “คงจะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนายท่านหรอกนะ?”
