บสมบัติวิญญาณที่ไม่สะดุดตา
หลังจากนั้นจึงติดตามไปกับกลุ่มผู้แข็งแกร่งของพื้นที่ที่เจ็ดแห่งพันธมิตรกำจัดมาร เพื่อไปยังสำนักเหมันต์
ระหว่างการเดินทาง อวี่ซานเส้าเอ่ยถามอสูรเฒ่าจ้าวด้วยความแปลกใจ “เจ้าคิดว่าผู้อาวุโสฉินนำคนไปมากเช่นนั้น จะสามารถจับเจ้าหนุ่มนั่นได้หรือไม่?”
“เพียงเจ้าหนุ่มผู้นั้นไม่คิดหนี ข้าคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหา” อสูรเฒ่าจ้าวหลงคิดว่ามียอดฝีมือมากเช่นนี้ น่าจะไม่มีปัญหาใดเกิดขึ้น
“แต่เจ้าหนุ่มนั่น” อวี่ซานเส้ารู้สึกไม่พอใจลู่เฉิน ดังนั้นจึงรู้สึกกังวลใจอยู่ภายในสมบัติวิญญาณ
“เลิกสนใจเถิด อย่างไรผู้อาวุโสฉินก็ต้องจัดการได้”
อวี่ซานเส้าทำเพียงขานรับ “เช่นนั้นก็รอดูเถิด”
เมื่อเป็นเช่นนี้ ฉินอ่าวจึงนำคนกลุ่มใหญ่มุ่งหน้าไปยังสำนักเหมันต์
หลังคนของสำนักเหมันต์เห็นกลุ่มคนจำนวนมากเดินทางมา แต่ละคนจึงมีสีหน้าเปลี่ยนไป เพราะคนเหล่านี้มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ฉินอ่าวจึงให้คนไปหาเจ้าสำนัก
เซี่ยอีฉานยังคงเฝ้าอยู่ที่นั่น จนเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ศิษย์ผู้หนึ่งจึงวิ่งเข้ามาและพูดด้วยความหวาดกลัว “เจ้าสำนัก แย่แล้วขอรับ!”
“เกิดสิ่งใดขึ้น?” เซี่ยอีฉานพูดอย่างรำคาญใจ
“มีกลุ่มคนมาจากพันธมิตรกำจัดมาร พวกเขาบอกให้ท่านส่งเจ้าหนุ่มผู้นั้นให้พวกเขา มิเช่นนั้นจะโจมตีขอรับ” ศิษย์ผู้นั้นพูดด้วยความตื่นกลัว
เซี่ยอีฉานพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ว่าอย่างไรนะ? คิดว่าข้ารังแกได้ง่าย ๆ หรือ?”
“พวกเขามีฝีม