จากสำนักเหมันต์ของข้าล่ะ?” เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เซี่ยอีฉานก็นึกโกรธ เพราะถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝ่าย เขาคงไม่ทำให้ลู่เฉินขุ่นเคือง และไม่ต้องพูดถึงเรื่องการบอกความลับทั้งหมดแก่ลู่เฉิน
สำหรับอสูรเฒ่าจ้าว แน่นอนว่าเขาไม่มีสิทธิ์สั่งการผู้คนของพันธมิตรกำจัดมาร ดังนั้นจึงคิดใช้ชื่อเสียงของพันธมิตรกำจัดมารเพื่อยืมมือคนภายนอกในการฆ่า
อสูรเฒ่าจ้าวไม่คาดว่าจะพบกับลู่เฉินที่ทรงพลังขนาดนี้
แต่ขณะนี้เขาไม่สนใจอะไรแล้ว ดังนั้นอสูรเฒ่าจ้าวจึงกล่าวว่า “นั่นเป็นเพราะเราไม่ต้องการแจ้งผู้คนจากพันธมิตรกำจัดมาร ไม่เช่นนั้นถ้าเราเรียกพวกเขามาที่นี่ เจ้าก็จะถึงคราวจบสิ้น!”
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ตามคนจากพันธมิตรกำจัดมารของเจ้าในพื้นที่ที่เจ็ดมาให้ข้าดูสิ” เซี่ยอีฉานพูดด้วยน้ำเสียงมืดหม่นอย่างยิ่ง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ อสูรเฒ่าจ้าวก็มองไปที่อวี่ซานเส้าแล้วพูดว่า “เราทำอะไรไม่ได้แล้ว มาใช้ท่านั้นกันเถอะ”
“เอาจริงหรือ?” อวี่ซานเส้าพูดอย่างไม่เต็มใจ
“เจ้าอยากรอคอยความตายหรืออย่างไร?” อสูรเฒ่าจ้าวถามกลับ
“ถ้าอย่างนั้นก็เอาเลย!” อวี่ซานเส้าทำได้เพียงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกล่าว
ทันใดนั้นคนทั้งสองก็ยืนคู่กัน ก่อนจะมีแสงสีดำแปลก ๆ ก่อตัวขึ้นบนร่างของพวกเขา แสงนี้รวมเข้าด้วยกัน จากนั้นร่างกายของพวกเขาก็แก่ชราลงทันที ก่อนที่ดวงวิญญาณทั้งสองจะปรากฏขึ้น
จากนั้นจู่ ๆ ก็มีกระแสน้ำวนปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของวิญญาณทั้งสอง
ดูเหมือนจะมีแ
