ฉินได้อีกต่อไป เขายิ้มและพูดว่า “พื้นที่ของเจ้านี้น่าสนใจนิดหน่อย”
“ทั้งหมดนี่คือของข้า อย่าแตะต้องมัน!” เจ้าสำนักกลัวว่าลู่เฉินจะแตะต้องสิ่งเหล่านี้
“ช่างมีเยอะยิ่ง แต่บางส่วนยังถูกผนึกเอาไว้ไม่ใช่หรือ…” ลู่เฉินมองไปที่พวกมัน ก่อนเห็นว่าผนึกบางส่วนในนั้นแข็งแกร่งมาก ซึ่งด้วยความสามารถของเจ้าสำนักแล้วไม่สามารถปลดผนึกพวกมันได้เลย ดังนั้นลู่เฉินจึงหัวเราะ
“เจ้ารู้อะไร?” เจ้าสำนักลอบรู้สึกร้อนตัว
“บอกข้ามา สิ่งเหล่านี้เจ้าเอามาจากไหน?” เขายิ้มให้กับเจ้าสำนัก
เจ้าสำนักส่งเสียงฮึ่มฮั่ม “เหตุใดข้าถึงต้องบอกเจ้าด้วย?”
“โอ้? อย่างงั้นรึ?” ชายหนุ่มโบกมือ คัมภีร์พุทธศาสนาทั้งหมดนี้ถูกยึดไป
เจ้าสำนักโกรธมากจนหน้าแดงก่ำ “เจ้าหนูนี่!”
“ชาวพุทธไม่สามารถโกรธได้ตามใจชอบ เข้าใจหรือไม่?” ลู่เฉินยิ้มให้เจ้าสำนัก
“ข้า… ข้าจะฆ่าเจ้าซะ!” เจ้าสำนักเริ่มพุ่งออกไปอย่างแรงราวกับถูกแตะจุดอ่อน
