บทที่ 715 ปรากฏว่าเป็นคนรู้จักเก่าที่สร้างปัญหา
หลังจากพูดอย่างนั้น เขตแดนโปร่งใสก็ก่อตัวขึ้นรอบ ๆ คนทั้งสาม ในเวลาเดียวกัน เขตแดนก็เริ่มทำงานเหมือนกับค่ายกล
จากนั้นครู่หนึ่ง ลูกธนูก็พุ่งทะยานออกมาจากค่ายกลและโจมตีใส่ทั้งสามคน
แต่เมื่อลูกธนูเหล่านี้กำลังจะโจมตีใส่ทั้งสามคน ลูกธนูเหล่านี้ก็หายไปทีละดอก
“เหตุใดทุกอย่างถึงหายไป?” เฮยหลวนตกใจ
เจี่ยอันก็อยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
ชายที่เป็นผู้นำและพรรคพวกเองก็แสดงสีหน้าแปลกใจ
ขณะนี้ ท่อนไม้ในมือของคนเหล่านี้ต่างลอยไปหาลู่เฉินทีละอัน ก่อนจะตกลงบนมือของเขา
ผู้คนที่อยู่ตรงนั้นต่างตกตะลึง
เฮยหลวนพูดด้วยความประหลาดใจ “อาจารย์ ท่านทำได้อย่างไรกัน?”
ไม่เพียงเฮยหลวนเท่านั้น ทว่าเจี่ยอันก็อยากรู้อยากเห็นมากเช่นกัน
แต่ถึงลู่เฉินอธิบายให้พวกนางฟัง พวกนางก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “สิ่งเหล่านี้ล้วนมีวิญญาณศาสตรา ดังนั้นตราบใดที่วิญญาณศาสตราเหล่านี้ถูกจัดการก็จบ!”
“แค่นั้นหรือ?” เฮยหลวนและเจี่ยอันต่างสับสน
ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรอีก แต่มองไปที่กลุ่มคน “เจ้าเป็นใคร และผู้ใดส่งเจ้ามาที่นี่!”
“เหตุใดข้าต้องบอกเจ้าด้วย?” ชายคนนั้นพูดอย่างดื้อรั้น
ลู่เฉินพูดเพียง “ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพแล้ว”
หลังจากพูดเช่านั้น เขาก็ใช้ท่อนไม้สร้างค่ายกลเรียบง่าย เพื่อกักขังอีกฝ่ายทั้งหมดไว้ข้างใน
คนเหล่านี้ไม่กล้าใช้พลังวิญญาณ ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพ
