มา “ท่านอาจารย์ นาง…?”
“หลับไปแล้ว และนางจะไม่ตื่นไปอีกสักพัก” เขาตอบ
เฮยหลวนอยากรู้อยากเห็นยิ่ง “ถ้าเช่นนั้นพวกเราจะออกไปข้างนอกได้หรือไม่?”
“ยังก่อน” ลู่เฉินส่ายหน้าแล้วขอให้เฮยหลวนกับเจี่ยอันอยู่ใน ‘ประตูไร้สรรพสิ่ง’ ต่อไป ขณะที่เขาเข้าไปในประตูหินสีดำเพื่อดูว่ามีอะไรซ่อนอยู่หลังประตูหิน
ลู่เฉินเดินไปตามทางเดินอันมืดมิด จนกระทั่งมาถึงห้องโถงใหญ่
ใจกลางห้องโถงนี้ ลู่เฉินเห็นปล่องเล็ก ๆ ตั้งอยู่ โดยมีเพียงเศษชิ้นส่วนบางอย่างลอยออกมาจากปล่องนี้
เศษชิ้นส่วนเล็ก ๆ เหล่านั้นดูคล้ายกับหินวิญญาณสีครามก้อนเล็ก ๆ
“สร้างหินวิญญาณสีครามเหรอ?” ลู่เฉินขยับมือของเขา ก่อนที่หินเหล่านั้นจะพลันตกลงบนฝ่ามือ
หินวิญญาณสีครามเหล่านี้มีขนาดเล็กมาก แต่ก็ทรงพลังยิ่ง โดยเฉพาะเมื่อจิตสำนึกของลู่เฉินทะลวงเข้าไป เขารู้สึกราวกับมีบางอย่างพยายามจะแช่แข็งจิตวิญญาณของเขา
อย่างไรก็ตาม วิญญาณของลู่เฉินนั้นทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง พลังเยือกแข็งแบบนี้จึงมีผลต่อจิตวิญญาณของลู่เฉินเพียงเล็กน้อย
แต่ลู่เฉินไม่เข้าใจว่าราชันกระดูกภูตต้องการให้สตรีศักดิ์สิทธิ์รับพลังแบบไหนไป อีกทั้งพลังนี้จะส่งผลต่ออู๋เสี่ยและคนอื่น ๆ อย่างไร
ขณะชายหนุ่มนึกสงสัย เขาก็มองเห็นรัศมีอันทรงพลังที่น่าพรั่นพรึงจากปล่อง โดยรัศมีที่ว่านี้ก็ค่อย ๆ ซึมออกมา จากนั้นลู่เฉินก็เห็นเงาสีดำปรากฏ
ซึ่งเงานั้นมี ‘สมุด’ อยู่ในมือ
สมุดเล่มนี้เปล่งประกายสีม่วง และ
