บทที่ 701 ในที่สุดก็ล่อออกมาได้
เมื่อราชันคุมวิญญาณได้ยินคำถามของลู่เฉินก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป “เรื่องนี้ …เกรงว่าข้าจะไม่สามารถตอบเจ้าได้”
“เพราะเหตุใดกัน?” ลู่เฉินเอ่ยถามราชันคุมวิญญาณ
ราชันคุมวิญญาณมีสีหน้ากังวลใจ “คนของพันธมิตรชิงรากวิญญาณ แต่ไหนแต่ไรมีเพียงผู้มีตำแหน่งสูงรู้จักผู้น้อย ส่วนผู้น้อยไม่สามารถรู้จักผู้มีตำแหน่งสูงได้ ยิ่งผู้นำของข้าเป็นสัตว์ประหลาดชิงรากวิญญาณซึ่งมีชีวิตอยู่มานานหลายหมื่นปี ข้าจะรู้จักเขาได้อย่างไรกัน?”
เมื่อชายหนุ่มเข้าใจแล้วจึงพูดขึ้นมา “หมายความว่าหากคิดจะล่อสัตว์ประหลาดชิงรากวิญญาณออกมาก็ต้องไปยังวิหารแห่งนั้น สร้างกลุ่มควัน จากนั้นก็รอให้เขามาหรือ?”
“ใช่”
“ได้ ข้าจะแสร้งถูกเจ้าจับกุมตัว ส่วนที่เหลือก็แค่รอให้เขามาถึงเท่านั้น”
“ว่าอย่างไรนะ!? เจ้าถูกข้าจับ?” ราชันคุมวิญญาณตะลึงขึ้นมา
“อืม”
ราชันคุมวิญญาณรู้สึกกังวลใจเล็กน้อย “หากเขาพบว่าข้าหักหลัง เขาอาจจะให้คนของพันธมิตรชิงรากวิญญาณมาจัดการข้าได้”
“งั้นเจ้าอยากตายตอนนี้หรือไม่เล่า?” เขาย้อนถาม
ราชันคุมวิญญาณย่อมไม่ต้องการอยู่แล้ว ดังนั้นจึงมองไปยังลู่เฉินพลางพูด “เช่นนั้น …ข้าจะช่วยเจ้า”
หลังจากทั้งสองปรึกษากันแล้ว ราชันคุมวิญญาณก็นำจิตกลับสู่ร่างเดิมเพื่อควบคุมกายเนื้อของตนอีกครั้ง จากนั้นก็นำแผ่นป้ายหุบเขาสวรรค์ที่ได้รับมาจากลู่เฉินออกมา “เปิดเขตแดน!”
ผู้พิทักษ์วิญญาณอสูรเหล่านั้นค่อย ๆ กระจายต
