่นเต้นว่า “เยี่ยม!”
ราชันคุมวิญญาณคิดหลบหนี แต่ลู่เฉินเอ่ยสั่งการ “หยุดเขา!”
วิญญาณผู้พิทักษ์อสูรเหล่านั้นรวมตัวกันสร้างเขตแดนสีดำ เพื่อขังราชันคุมวิญญาณไว้ข้างในทันที หลังจากราชันคุมวิญญาณไม่สามารถหลบหนีได้ เขาก็โกรธมากจนสบถสาปแช่ง “เจ้าเด็กเวร ปล่อยข้าออกไปเร็วเข้า!”
ทว่าลู่เฉินกลับพูดกับราชันคุมวิญญาณที่อยู่ข้างในด้วยท่าทางเฉยเมยว่า “ส่งลูกแก้วคุมวิญญาณของเจ้ามาซะ”
“เจ้าคิดจะทำอะไร?” ราชันคุมวิญญาณถามอย่างระแวง
“แน่นอนว่าต้องนำวิญญาณลูกศิษย์ของข้ากลับมา” ลู่เฉินพูดกับราชันคุมวิญญาณ
แต่ราชันคุมวิญญาณกลับกัดฟันกรอดแล้วเอ่ยว่า “นางถูกสังเวยไปแล้ว”
“สังเวยรึ?” เขาขมวดคิ้ว
“ใช่ ข้ามอบวิญญาณของนางให้กับผู้ชายคนหนึ่ง แล้วชายผู้นั้นก็ให้ในสิ่งที่ข้าต้องการมาตอบแทน”
“เป็นผู้ใดกัน?” ใบหน้าของชายหนุ่มเปลี่ยนเป็นมืดมน
“ผู้อาวุโสชิงรากวิญญาณ” ราชันคุมวิญญาณตอบ
ลู่เฉินเริ่มเคร่งขรึม “เจ้ารู้จักผู้อาวุโสชิงรากวิญญาณงั้นรึ?”
“ข้าไม่รู้จักเขา แต่เขามักจะมาหาข้าเพื่อขอวิญญาณพิเศษ ข้าแค่ต้องมอบให้เขา แล้วเขาก็จะให้ผลไม้พิเศษให้ข้า” ราชันคุมวิญญาณอธิบายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
ชายหนุ่มยังคงรู้สึกสงสัย ดังนั้นเขาจึงวางแผนที่จะจัดการกับราชันคุมวิญญาณก่อน
ราชันคุมวิญญาณไม่สามารถต้านทานการโจมตีของวิญญาณอสูรเหล่านี้ได้เลย เมื่อรวมกับการรบกวนของเงาสายฟ้า ในช่วงเวลาสั้น ๆ ราชันคุมวิญญาณก็พลันได้รับบาดเจ็บสาหั
