บทที่ 696 ตรงกันข้าม ช่วยได้มาก และกุ่ยเจี๋ยบรรลุ
ขณะนี้ดวงวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนพลันปรากฏตัวขึ้นใกล้ ๆ
วิญญาณเหล่านี้มีทั้งวิญญาณสัตว์ วิญญาณมนุษย์ และแม้แต่วิญญาณอาวุธ ซึ่งวิญญาณทั้งหลายต่างเดินเข้ามาด้วยสภาพ ‘สับสน’ ดุจดวงวิญญาณร่อนเร่ ทว่าพลังวิญญาณที่พวกมันปล่อยออกมาจากร่างนั้นกลับแข็งแกร่งมาก และดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง
“มากถึงเพียงนี้เชียวรึ?” ชายชราคนหนึ่งสะดุ้ง
ผู้อาวุโสใหญ่สูดหายใจเข้าลึก “นี่…”
ราชันคุมวิญญาณจ้องลู่เฉินที่ ‘งุนงง’ ก่อนหัวเราะ “เจ้าหนุ่ม ขอข้าดูหน่อยเถอะว่าแผ่นหินโง่ ๆ ของเจ้า หรือวิญญาณของข้าจะมีพลังมากกว่ากัน!”
หลังจากพูดอย่างนั้น วิญญาณเหล่านั้นก็ ‘แห่’ เข้าไปในค่ายกล
ตอนนี้วิญญาณเหล่านั้นเปรียบเสมือนกองทัพที่รุมเข้าใส่ลู่เฉิน
แผ่นหินของชายหนุ่มดูดซับพลังได้ช้า ดังนั้นจึงมีบางส่วนถูกดูดซึมเข้าไป แต่ส่วนใหญ่พุ่งเข้าสู่ร่างของลู่เฉิน โดยทั้งหมดต่างพุ่งตรงเข้าสู่พื้นที่จิตของเขาทันที
ลู่เฉินเปิดใช้งานค่ายกล ก่อนจะหลับตาลง
ราชันคุมวิญญาณที่เฝ้าดูอยู่หัวเราะและพูดว่า “ไร้ประโยชน์ ข้ามีวิญญาณนับหมื่นดวง หากเจ้าคิดต้านทานด้วยพลังวิญญาณของตัวเองคนเดียวย่อมเป็นไปไม่ได้!”
ชายชราเหล่านั้นเองก็คิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ สุดท้ายไม่ว่าลู่เฉินจะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถต้านทานวิญญาณจำนวนมหาศาลได้
ผู้อาวุโสใหญ่เคร่งขรึมเพราะไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
ราชันคุมวิญญาณยัง
