ล้อเลียนต่อ “เจ้าหนุ่ม หากเจ้ายอมรับความพ่ายแพ้ตอนนี้ ข้าจะปล่อยให้วิญญาณเหล่านั้นไว้ชีวิตเจ้าก็ได้ ไม่เช่นนั้นเจ้าอาจจะตายโดยไม่รู้ตัว!”
ลู่เฉินไม่ได้พูดอะไร แต่ยังคงอยู่ในสภาพ ‘เหม่อลอย’
ความจริงแล้วพื้นที่จิตของลู่เฉินตอนนี้ดูน่าสนใจมาก
เพราะหลังจากวิญญาณเหล่านั้นเข้ามา พวกมันก็ถูกกลืนหายไปโดยกุ่ยเจี๋ยทีละคน ทำให้กุ่ยเจี๋ยไปถึงราชันภูตสงครามสองพันชั้น
“เจ้าช่วยข้าได้มากจริง ๆ” ลู่เฉินหัวเราะเมื่อเห็นกุ่ยเจี๋ยมีแสงมืดสองพันชั้น
จากนั้นลู่เฉินก็ลืมตาขึ้น เขาลุกขึ้นยืนพลางจ้องมองไปที่ราชันคุมวิญญาณด้วยรอยยิ้ม “จะเข้ามาอีกครั้งหรือไม่?”
เดิมทีราชันคุมวิญญาณกำลังชมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างเพลิดเพลิน แต่ยามนี้เมื่อเห็นว่าลู่เฉินดูดซับวิญญาณทั้งหมดเข้าสู่ร่างแล้วยังไม่เกิดอะไรขึ้น เขาพลันรู้สึกเหลือเชื่อ ก่อนจะโพล่งถามว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้าทำอะไรลงไป?!”
“ข้าไม่คิดว่าจำเป็นต้องบอกอะไรเจ้านะ” ชายหนุ่มต้องการหลอกล่อให้อีกฝ่ายปล่อยวิญญาณออกมาให้ตนซึมซับเพิ่ม
ราชันคุมวิญญาณมีสีหน้ามืดมน “ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้ท่านี้”
ทุกคนนึกอยากรู้ว่าราชันคุมวิญญาณเตรียมที่จะใช้วิธีใด แต่ในขณะนี้เอง ร่างของราชันคุมวิญญาณพลันปรากฏขึ้นอีกตำแหน่งหนึ่ง ก่อนที่บริเวณโดยรอบจะกลายเป็นหมอกสีดำ
ไม่เพียงเท่านั้น จู่ ๆ ทุกคนก็ตกอยู่ในภาพลวงตา จากนั้นก็โจมตีค่ายกลอย่างบ้าคลั่ง
ค่ายกลนี้รวมเข้ากับป่าป
