บทที่ 694 หนึ่งในสามผู้ร้ายกาจที่สุดของหุบเขา
ดีรึ?
ความจริงแล้วเรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นลู่เฉินบอกให้ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสห้ามาร่วมแสดงด้วย เพื่อที่เจ้าตำหนักและคนอื่น ๆ จะได้คิดกันว่าเขาถูกจับตัวได้แล้ว
แต่เจ้าตำหนักกลับถูกหลอกจริง ๆ ส่วนผู้อาวุโสสี่ ผู้อาวุโสเจ็ด และผู้อาวุโสสิบ สีหน้าของพวกเขาดูเคร่งขรึมขึ้นมา
จากนั้นชายหนุ่มก็ส่งข้อความถึงพวกเขา ‘ถ้าไม่อยากให้ข้าเผยความลับที่พวกเจ้ากินผลไม้ไป ก็จงรีบเข้ามาในค่ายกลนี้!’
พวกเขาทั้งสามมองหน้ากัน
‘มาเลย! ข้าจะบอกพวกเจ้าเองว่าต้องทำอย่างไร!’ เขายังคงเกลี้ยกล่อมต่อไป
ผู้อาวุโสเจ็ดสูดหายใจเข้าลึก แล้วพูดว่า “ข้าจะเข้าไปด้วย”
ครั้นเอ่ยจบ ผู้อาวุโสเจ็ดก็รีบเข้าไป จากนั้นผู้อาวุโสสามก็ให้ผู้อาวุโสเจ็ดเข้าไปในโลงศพสีดำเพื่อ ‘จับกุม’ ตัวลู่เฉินทันที
เมื่อผู้อาวุโสสี่เห็นผู้อาวุโสเจ็ดเข้าไปแล้ว เขาก็ตามเข้าไปด้วย ก่อนจะตามมาด้วยผู้อาวุโสสิบ
ทำให้มีเพียงผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสเก้า และเจ้าตำหนักเท่านั้นที่ถูกทิ้งไว้นอกค่ายกล
เจ้าตำหนักที่ไม่รู้เรื่องราวเบื้องหลังพลันมีความสุขมาก “เจ้าเห็นหรือไม่ ผู้อาวุโสเหล่านี้สมควรได้รับการยกย่อง!”
ผู้อาวุโสใหญ่พูดด้วยท่าทางขลาดเขลา “ท่านเจ้าตำหนัก ข้าคิดว่าเรื่องนี้จำเป็นต้องรายงานให้ระดับสูงทราบ…”
“ไม่ ข้าจะจัดการมันเอง”
“แต่ผลไม้นั่น…”
“รอจนข้าบีบให้เจ้าเด็กนั่นส่งมอบผลไม้ออกมาก่อนค่อยว่ากัน” หลังจากเ
