บทที่ 687 องค์หญิงงดงามผู้นี้ แท้จริงแล้วเป็นศัตรูหรือมิตร?
เมื่อลู่เฉินใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ เหล่าดอกไม้ที่กลายเป็นมนุษย์เหล่านี้ก็ได้รับผลกระทบทันที ทำให้เพียงไม่นานพวกนางก็คืนสู่สภาพเดิม
สภาพเหล่านี้ดูแปลกประหลาดยิ่งนัก บางดอกมีรูปร่างน่าเกลียด บางดอกเป็นดอกไม้ที่มีหนามแหลมคม และยังมีบางส่วนที่ส่งกลิ่นเหม็นคลุ้ง
พ่างจื่อที่เมื่อครู่ถูกห้อมล้อมอยู่รู้สึกสับสนขึ้นมาทันที “…นี่”
หลังดอกไม้เหล่านั้นถูกเปิดเผยจึงค่อย ๆ ถอยหลังออกไป
ขณะเดียวกัน เสียงของไป๋เซียงก็ดังขึ้นมาจากภูเขาที่อยู่ไกลออกไป “เข้ามาเถิด อย่ามัวรังแกคนของข้าอยู่ตรงนั้นเลย”
ชายหนุ่มรีบเดินออกมาเดินทันที ทันใดนั้นชายชราก็เอ่ยเตือนขึ้นมา “ระวังโดนหลอก”
พ่างจื่อเดินตามหลังลู่เฉินและคอยพูดให้เขาระวังตัว “คนของไป๋ฮวาหยวนคิดจะทำสิ่งใดกับเจ้ากันแน่?”
สำหรับคำถามนี้ ชายหนุ่มก็อยากรู้เช่นกัน
เขาจึงเดินให้เร็วยิ่งขึ้น
จนกระทั่งเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ลู่เฉินและพรรคพวกจึงได้เห็นวังบุปผาแห่งหนึ่ง
ตำหนักของวังบุปผานี้ถูกโอบล้อมไปด้วยดอกไม้สีสันสดใส ดูแล้วงามนัก พ่างจื่อพึมพำออกมา “ภาพนี้คงไม่ใช่ของปลอมใช่หรือไม่”
“นี่เป็นของจริง” ชายหนุ่มยืนอยู่นอกตำหนัก
พ่างจื่อถอนหายใจ “เช่นนั้นพวกมันก็สามารถกลายเป็นสตรีที่งดงามได้หรือไม่?”
เขาไม่ได้ตอบอะไร ทว่าชายชรากลับพูดขึ้นมาว่า “พ่างจื่อ เจ้าต้องการสตรีมากเพียงใดหรือ”
“เรื่องนี้… ข้าเพีย
