บทที่ 681 กำราบต้นไม้ชรา และพบเฮยหลวนที่ถูกจับ
ทันใดนั้นวิญญาณของผู้อาวุโสสามก็ราวกับโดนอะไรบางอย่างทำร้าย
เมื่อลู่เฉินเก็บมือกลับมา เขาก็ยิ้มพลางมองผู้อาวุโสสาม “เจ้าควรจะรู้ว่าในตอนนี้เจ้าไม่สามารถโกหกข้าได้”
เมื่อผู้อาวุโสสามรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงมีสีหน้าตื่นตระหนก “ข้า… ข้าไม่ได้โกหก”
“หมายความว่าเรื่องของภูเขาหิมะนั่นคือเรื่องจริงหรือ?”
“ใช่!” ผู้อาวุโสสามยืนยัน
เมื่อชายหนุ่มเข้าใจแล้วจึงเอ่ยว่า “ได้ เจ้าไปก่อนเถิด เมื่อข้าคิดจะออกไปจากหุบเขาลึกแล้ว ข้าจะพาเจ้าไป”
“ได้!” ผู้อาวุโสสามถอนหายใจและคลายความกังวลลง
แต่ผลของฝ่ามือแปดวิญญาณยังคงอยู่ ดังนั้นผู้อาวุโสสามจึงทำได้เพียงรออยู่ที่นั่น
จนกระทั่งเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อผู้อาวุโสสามสามารถเคลื่อนไหวได้ ลู่เฉินจึงให้เขาออกไปจากค่ายกลนี้ ส่วนตนก็เก็บกุ่ยเจี๋ยกลับเข้ามา และมองไปยังหมอกหนาด้านหน้า “ควรจะไปดูภายในนั้นเสียหน่อย”
จากนั้นก็เห็นเพียงชายหนุ่มที่เริ่มเดินเข้าไปด้านหน้า
หมอกเหล่านั้นค่อย ๆ หนาขึ้นเรื่อย ๆ
และในที่สุดก็เกิดปัญหาขึ้น เขามองเห็นในระยะสายตาเพียงสามก้าวเท่านั้น
ชายหนุ่มจึงทำได้เพียงเปิดใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ ป้องกันรอบ ๆ ไว้ และมันยังป้องกันหากมีคนคิดจะซุ่มทำร้ายเขาได้ด้วย
ทันใดนั้นก็เห็นสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งมีพลังปราณหนาแน่น ลู่เฉินเดินเข้าไปดูด้วยความแปลกใจ
แต่ค่ายกลที่ทรงพลังได้ขวางทางเขาเอาไว้
โด
