บทที่ 680 ไม่สามารถหลบหนีได้ จึงถูกบังคับให้เปิดเผยข้อมูล
เมื่อผู้อาวุโสสามเห็นลู่เฉินกลืนยาของเขาลงไปแล้วก็หัวเราะทันที “เจ้าถูกหลอกแล้ว!”
ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ “ถูกหลอกรึ?”
“เจ้าหนู มีคนต้องการให้ข้าฆ่าเจ้าและเอาวิญญาณของเจ้าไป!” ผู้อาวุโสสามพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
เขาจงใจทำหน้าซีดและแสดงสีหน้าตกใจออกไป “ใครกัน?”
“บอกเจ้าไปก็คงไม่เป็นไรหรอก!” เพราะผู้อาวุโสสามรู้ว่าลู่เฉินไม่สามารถหลบหนีอออกไปได้แล้ว เขาจึงคิดจะบอกอีกฝ่ายเพื่อให้ตายอย่างสงบ
ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นกังวลและพูดว่า “บอกข้ามาเร็ว ๆ สิ!”
“วังเหมันต์สงัด!” ผู้อาวุโสสามพูดด้วยรอยยิ้มแปลก ๆ
ลู่เฉิน ‘ตะลึง’ เป็นอย่างมาก “วังเหมันต์สงัดรึ? พวกเขาหาท่านพบได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสสามเพียงยิ้มและพูดว่า “พระราชวังสินธุเหมันต์ในพื้นที่ที่เจ็ดมีกองกำลังของวังเหมันต์สงัดอยู่”
เขาไม่ได้คาดว่าวังเหมันต์สงัดจะทรงพลังขนาดนี้ แต่เมื่อคิดว่าวังเหมันต์สงัดสามารถรับผู้มีความสามารถจากพระราชวังสินธุเหมันต์ได้ ชายหนุ่มก็รู้สึกโล่งใจ
ลู่เฉินจึงสงบลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพูดว่า “กองกำลังของวังเหมันต์สงัดอยู่ที่ไหน!”
“หลังจากที่ข้าฆ่าเจ้าและเอาวิญญาณของเจ้าไป ข้าจะส่งเจ้าไปที่นั่น!” หลังจากที่ผู้อาวุโสสามพูดเช่นนั้น เขาก็หยิบกริชสีดำออกมาแล้วเดินไปหาชายตรงหน้าทีละก้าว
“เจ้าจะทำอะไร?” ชายหนุ่มยังแสร้งทำตัวโง่งมต่อไป
“เจ้ากลืนเม็ดยาของข้าเข้าไปแล้ว ด
