ไม่รู้จริง ๆ ว่าอีกฝ่ายไปเอาความกล้ามากมายมาจากไหน
ชายหนุ่มมองไปที่มัน “เอาละ กลับไปเถอะ วิญญาณของข้าจะซ่อนอยู่ในวิญญาณของเจ้า”
“ซ่อนอยู่ในจิตวิญญาณของข้ารึ?” ดักแด้แมลงวิญญาณถามด้วยท่าทางแปลกใจ
หลังจากนั้น ลู่เฉินก็ใช้เคล็ดวิชาอัสนีวิญญาณเพื่อเข้าสู่วิญญาณของดักแด้แมลงวิญญาณ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ตราบใดที่ข้าซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่จิตของเจ้า มันจะเป็นเรื่องยากที่อีกฝ่ายจะตรวจเจอ”
ดักแด้แมลงวิญญาณถามอย่างสงสัย “เจ้าจะไม่ถูกพบจริง ๆ หรือ?”
“ไปซะ!” ชายหนุ่มสั่ง
ดักแด้แมลงวิญญาณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตามที่เขาบอก
มันเดินโซเซออกจาก ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ จากนั้นลู่เฉินก็เก็บประตูนี้ไป ก่อนจะเก็บงำกลิ่นอายของตน แล้วกลับเข้าสู่ค่ายกลอีกครั้งพร้อมกับดักแด้แมลงวิญญาณ
ตอนนี้ดักแด้แมลงวิญญาณกำลังแสร้งทำเป็น ‘กลับบ้าน’
หลังจากนั้นไม่นาน กลิ่นอายของชายชราก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่เมื่อเห็นว่าเป็นดักแด้แมลงวิญญาณ เขาก็ไม่ได้หยุดมัน และปล่อยให้มันเข้าไป
ด้วยวิธีนี้ดักแด้แมลงวิญญาณจึงมาถึงตีนเขาซึ่งมีถ้ำอยู่
มันเห็นผนึกมากมายในถ้ำ ทั้งยังมียันต์มากมายปิดล้อมอยู่รอบ ๆ ภูเขา
ไม่เพียงเท่านั้น พลังที่สร้างขึ้นจากยันต์เหล่านี้ยังถูกรวมเข้ากับค่ายกลที่อยู่รอบ ๆ นี้ด้วย
นอกจากนี้ยังมีชายชราหลายคนซ่อนตัวอยู่รอบ ๆ ค่ายกล พวกเขาต่างกำลังปกป้องภูเขาลูกนี้อยู่
ดักแด้แมลงวิญญาณบอกกับลู่เฉินว่า “ร่างกายของข้าถูกผน
