ก่อน ๆ ข้าคิดว่าน่าจะมีโอกาสรอด”
แต่เมื่อพวกเขาคิดถึงความน่าสยดสยองของสวนผลไม้แปลก ๆ นั่น ผู้อาวุโสอีกสองคนก็ส่ายหัวอย่างจนใจ จากนั้นทั้งสามก็คุยกันสักพักแล้วจากไป
ทว่าเมื่อชายหนุ่มปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็ยืนอยู่นอกสายหมอก
“ที่นี่รึ?” ลู่เฉินยื่นมือออกมา ไม่นานดักแด้แมลงวิญญาณก็ปรากฏตัวขึ้นบนฝ่ามือ
“ใช่แล้ว ที่นั่นแหละ!” ดักแด้แมลงวิญญาณพูดหลังจากจ้องมองหมอกด้านหน้า
“เช่นนั้นเข้าไปกัน”
“ท่านอยากเข้าไปจริง ๆ หรือ?” ดักแด้แมลงวิญญาณตัวสั่น เมื่อนึกถึงว่าพวกตาเฒ่าเหล่านั้นน่ากลัวเพียงใด
