บทที่ 672 เรียกอาจารย์ แต่ทำให้ผู้อาวุโสรองบันดาลโทสะขึ้นมา
เมื่อลู่เฉินเผชิญหน้ากับความสงสัยของเฮยหลวน ชายหนุ่มก็เพียงยิ้มและตอบกลับ “ข้าแค่เพิ่มบางอย่างเล็กน้อยในค่ายกล”
“เพิ่มบางอย่างเล็กน้อย?” เฮยหลวนสงสัย เขาเพิ่มสิ่งใดภายในค่ายกลกันแน่?
และขณะนั้นเอง ภายในค่ายกล โซ่ตรวนสีดำก็ปรากฏเกิดขึ้นมา โซ่ตรวนนี้รัดพันร่างของเฮยหลวน ทำให้หญิงสาว ‘ติด’ อยู่ตรงนั้น แม้นางคิดจะหนีก็ไม่สามารถหนีออกไปได้
สิ่งนี้ทำให้เฮยหลวนร้อนใจขึ้นมา “เจ้าโกง!”
ผู้คนในบริเวณนั้นตะลึงขึ้นมา พวกเขาคิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะสามารถเปลี่ยนแปลงค่ายกลได้ง่ายดายเช่นนี้ และคิดไม่ถึงว่าเฮยหลวนจะถูกกักขังไว้
ผู้อาวุโสสี่ยังมองไปยังผู้อาวุโสเจ็ด “ผู้อาวุโสเจ็ด เขาเพิ่มสิ่งใดเข้าไปกันแน่ เหตุใดค่ายกลจึงสามารถกักขังวิญญาณของเฮยหลวนได้?”
ผู้อาวุโสเจ็ดมองไปรอบ ๆ พลางอธิบายว่า “หุบเขาลึกสร้างมาจากสิ่งใดกัน?”
“หินวิญญาณทมิฬ” ผู้อาวุโสสี่ตอบกลับ
ผู้อาวุโสเจ็ดพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “ใช่ หินวิญญาณทมิฬ …มันแฝงไปด้วยพลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง และเจ้าหนุ่มผู้นี้ก็ใช้ค่ายกลดูดซับพลังของหินวิญญาณทมิฬรอบ ๆ จากนั้นจึงกลายเป็นพลังที่แข็งแกร่งรัดพันวิญญาณไว้ได้”
ผู้อาวุโสสี่พลันตระหนักได้ “ไม่แปลกที่เฮยหลวนจะถูกกักขัง ที่แท้ก็เป็นปัญหาของภูเขาหุบเขาลึกนี่เอง”
ผู้อาวุโสสี่ฝืนยิ้ม “เจ้าหนุ่มผู้นี้เก่งกาจนัก หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น จะทำได้ภายในระยะเวลาส
