ูกต้องต้องมีสามสิบหกฝ่ามือ แต่ที่นี่มีอยู่เพียงแปดฝ่ามือเท่านั้น มันจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นฝ่ามือแปดวิญญาณ ทว่าหากผู้ที่ฝึกฝนฝ่ามือดูดวิญญาณร่วมมือกับศิลานี้ ก็จะสามารถระเบิดพลังฝ่ามือดูดวิญญาณออกมาได้
จิตของชายหนุ่มได้หลอมรวมออกมาเป็นเงาวิญญาณ และมองไปรอบ ๆ “ออกมาเถิด”
ตอนนั้นเอง เงาดำทะมึนร่างหนึ่งก็ปรากฏออกมา และลอยตัวอยู่บนอากาศ
คนผู้นี้มีเคราหนา ดูราวกับลุงคนหนึ่ง
ทว่าแท้จริงแล้วมันคือศาสตราวิญญาณ
เมื่อเห็นอีกฝ่าย ศาสตราวิญญาณก็พูดด้วยท่าทางระมัดระวังขึ้นมา “เจ้าคือใคร เหตุใดจึงเข้ามาได้ง่าย ๆ?”
ลู่เฉินยิ้ม “ข้ามีนามว่าลู่เฉิน ข้ามาที่นี่ก็เพื่อยอมจำนนต่อเจ้า”
“เจ้าของของข้าเล่า?”
“เจ้าคนไร้ประโยชน์นั่น? ถูกข้าจับไปนานแล้ว”
“เป็นไปไม่ได้ เขาทรงพลังกว่าเจ้าชัด ๆ!”
ลู่เฉินมองอีกฝ่าย “เจ้าคิดว่าเขาแข็งแกร่งกว่าข้าหรือ?”
“แน่นอน เพราะเจ้าอยู่เพียงขั้นหลอมแก่นแท้เท่านั้น”
“โอ้? เช่นนั้นเจ้าก็ลองดูเสียหน่อยว่าข้าเก่งหรือเจ้าเก่งกันแน่”
“ในเมื่อเจ้าอยากลอง เช่นนั้นข้าก็จะช่วยเจ้าเอง” เมื่อศาสตราวิญญาณพูดจบ มันก็แสดงฝ่ามือดูดวิญญาณให้อีกฝ่ายดู ฝ่ามือดูดวิญญาณนั้นมีเพียงแปดฝ่ามือ แต่พลังนับว่าแข็งแกร่งกว่าผู้อาวุโสแปดอยู่ไม่น้อย
ขณะที่แสดงฝ่ามือแปดวิญญาณอยู่นั้น วิญญาณภายในเขตแดนก็ราวกับถูกกระตุ้น มันค่อย ๆ เคลื่อนไหวและส่งเสียงประหลาดออกมา
แต่ไม่ว่าอีกฝ่ายจะแข็งแกร
