บทที่ 667 ผู้อาวุโสสาม ร่วมมือกันสืบหาตัวตนของอีกฝ่าย!
ผู้อาวุโสห้าไม่กล้าปิดบัง จึงทำได้เพียงตอบลู่เฉินไปตามความจริง “ทุกสิ่งล้วนมีวิญญาณ บางครั้งข้าก็ต้องการตรวจสอบพิษบางส่วน จำต้องฆ่าจิตของพิษให้ตายหรือกักขังไว้ และศิลานี้ก็ได้ผลดีเป็นอย่างมาก”
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มจึงพูดว่า “ที่แท้เจ้าก็ใช้มันมาทำลายจิตวิญญาณของต้นพืช”
“ใช่ เป็นเช่นนั้น”
เมื่อลู่เฉินเข้าใจแล้ว เขาก็มองจูเก๋อหลิงเฟิง “เจ้าออกไปก่อน หากมีผู้ใดถามถึงอาจารย์ของเจ้า ก็บอกไปว่าเขาเก็บตัว ไม่ต้องการให้ผู้ใดรบกวน เข้าใจหรือไม่?”
“ขอรับ นายท่าน” จูเก๋อหลิงเฟิงตอบอย่างระมัดระวัง กลัวว่าหากตนพูดอะไรผิดไปอาจจะถูกอีกฝ่ายจัดการเอาได้
“ไปเถิด” ลู่เฉินโบกมือ จูเก๋อหลิงเฟิงจึงรีบออกไปทันที หวาดเกรงว่าจะเห็นชายหนุ่มอีกครั้ง
ผู้อาวุโสห้าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นมา “แล้วข้าล่ะ?”
“เจ้ารู้จักผู้อาวุโสสามมากน้อยเพียงใด?” ลู่เฉินมองไปที่ผู้อาวุโสห้า
ผู้อาวุโสห้าชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับ “ข้าไม่เคยพบเขามาก่อน”
“ไม่เคยพบมาก่อน?”
“แม้พวกเราจะเป็นผู้อาวุโส ทว่าแต่ละคนก็มีการใช้ชีวิตของตนเอง ผู้อาวุโสท่านอื่นต่างก็ออกมาเคลื่อนไหวบ้าง ดังนั้นข้าจึงจำพวกเขาได้ แต่ผู้อาวุโสสามเป็นเพียงคนเดียวที่ข้าไม่เคยพบในกลุ่มผู้อาวุโสทั้งสิบ เพราะเขาไม่เคยปรากฏตัวออกมา”
ชายหนุ่มคิดไม่ถึงว่าผู้อาวุโสสามจะลึกลับถึงเพียงนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสท่า
