บทที่ 666 ค่ายกลใหญ่เคลื่อนไหว? แล้วอย่างไร?
เมื่อลู่เฉินได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสแปด ชายหนุ่มก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “คงต้องบอกข่าวร้ายแก่เจ้าเสียหน่อย”
“ข่าวคราวอันใดกัน?” ผู้อาวุโสแปดสงสัย
“อย่ารีบร้อน รอให้เจ้าหมดแรงมากกว่านี้เสียก่อน ข้าถึงจะบอก” ลู่เฉินมองอีกฝ่ายที่กำลังเผาไหม้วิญญาณ
หลังจากผู้อาวุโสแปดได้ยินสิ่งที่ลู่เฉินพูด เขาก็รู้สึกผิดเล็กน้อย “หมายความว่าอย่างไร?”
“ความหมายของข้านั้นง่ายมาก รอให้เจ้าอ่อนแอเสียก่อน ข้าค่อยจัดการเจ้า” ลู่เฉินมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
ผู้อาวุโสแปดคิดว่าลู่เฉินกำลังพูดเรื่องตลก ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจ ทั้งยังตะโกนขึ้นมา “เจ้าอย่าคิดว่าจะหลอกข้าได้!”
“เช่นนั้นเจ้าก็เผาไหม้ต่อไปเสีย!”
ผู้อาวุโสแปดตะโกนขึ้นมาและไม่พูดอะไรอีก ในขณะที่ผู้อาวุโสห้าที่อยู่ด้านนอกเขตแดนรู้สึกแปลกใจว่าลู่เฉินคิดจะทำสิ่งใด
จนกระทั่งเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง วิญญาณของผู้อาวุโสแปดก็ค่อย ๆ เลือนหายไป
และในขณะนั้นเอง ลู่เฉินก็นำมือข้างหนึ่งวางลงบนเขตแดน ทำให้มันเริ่มเปลี่ยนไป จนในที่สุดผู้อาวุโสแปดก็หยุดการเผาไหม้
ไม่เพียงเท่านั้น ผู้เมื่ออาวุโสแปดรู้สึกว่าพลังวิญญาณของตนไม่สามารถใช้งานได้ เขาก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป “เจ้าทำอันใด?”
“ข้าผูกมัดพลังวิญญาณของเจ้าเอาไว้แล้ว พลังวิญญาณของเจ้าจะไม่สามารถการใช้งานได้ เพียงแต่ตอนแรกเจ้าต้องอ่อนแอลงเสียก่อน ข้าจึงจะสามารถใช้ได้” ชายหนุ่มฉีกยิ้มขณะมองผู้