สีเขียวนี้กลายเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ในทันที มันมีเถาวัลย์มากมายบนต้นไม้นี้ ค่อย ๆ ยาวเลื้อยออกมารอบ ๆ เพียงไม่นาน ก็ก่อตัวกลายเป็นเขตแดนสีเขียวอยู่บริเวณที่ผู้อาวุโสทั้งสามยืนอยู่
ผู้อาวุโสสิบตะโกนถามอย่างไม่เข้าใจ “จิ่วคู! ท่านกำลังจะทำสิ่งใด?”
ผู้อาวุโสสี่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “จิ่วคู เพื่อช่วยผู้อาวุโสแปด แม้แต่สิ่งนี้เจ้าก็ยอมที่จะนำออกมาใช้หรือ?”
ผู้อาวุโสเจ็ดที่อยู่ในมุมมืดก็ถูกกักขังไว้เช่นกัน จึงพูดขึ้นมาด้วยความร้อนใจ “เฒ่าเก้า เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
จิ่วคูพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ข้าเพียงแค่ต้องการรู้เกี่ยวกับสิ่งของบนร่างของเจ้าหนุ่มนั่น อย่างอื่นข้าไม่สน”
คนเหล่านี้ต่างก็ไม่รู้ว่าจิ่วคูต้องการสิ่งใด แต่ผู้อาวุโสเจ็ดกลับพูดขึ้นมาด้วยความโมโห “ผู้อาวุโสแปดจะฆ่าเขาแล้ว!”
“นั่นก็ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า!” จิ่วคูไม่สนใจ
ผู้อาวุโสเจ็ดพูดด้วยความโมโหที่เพิ่มมากขึ้น “ไม่กลัวว่าจะมีปัญหากับพวกข้าหรือ?”
“เพื่อขั้นหลอมแก่นแท้เพียงหนึ่งคนหรือ?” จิ่วคูย้อนถาม
“ทักษะค่ายกลของเขายอดเยี่ยมนัก ไม่แน่ว่าพวกเจ้าอาจจะต้องพึ่งพาเขา!” ผู้อาวุโสเจ็ดกล่าว
จิ่วคูพลันมีสีหน้าเปลี่ยนไป “พึ่งพาเขา?”
“หรือเจ้าลืมจุดประสงค์ของชุมนุมยอดเขาในครั้งนี้เสียแล้ว?” ผู้อาวุโสเจ็ดตำหนิ
จิ่วคูยิ่งฟังจึงยิ่งรู้สึกตื่นตระหนก ผู้อาวุโสสี่ก็ตะคอกอีกฝ่ายอย่างเหลืออด “ทางที่ดีรีบปล่อยพวกข้าซะ มิเช่นนั้น พวกเราอาจจะต้องลงม
