เสียงขึ้น “เจ้าหนุ่ม เจ้าคิดว่านำมันออกมาแล้ว ข้าจะกลัวหรือ?”
“เจ้าไม่ลองลิ้มรสความแข็งแกร่งของมันหรือ?” ลู่เฉินยิ้มพลางมองผู้อาวุโสแปด
ผู้อาวุโสแปดไม่สนใจเงาสายฟ้าแม้แต่น้อย “ปล่อยมันออกมา ข้าจะทำให้มันได้รู้ถึงความแข็งแกร่งของข้า!”
ลู่เฉินแสยะยิ้มและหันไปพูดกับเงาสายฟ้า “ทำให้เขาได้สัมผัสถึงพายุสายฟ้าคะนองเสียหน่อย!”
“ได้!” เงาสายฟ้าขานรับ
หลังจากนั้น เงาสายฟ้าจึงหลอมรวมสายฟ้าและปล่อยสายฟ้าที่รุนแรงออกมาทันที
แสงสายฟ้านี้ระเบิดลงตรงหน้าผู้อาวุโสแปด
ม่านแสงทองที่ผู้อาวุโสแปดปล่อยออกมานั้นถูกระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ ผู้อาวุโสแปดที่อยู่ด้านในได้รับบาดเจ็บทันที แต่การป้องกันของอีกฝ่ายนั้นนับว่ายังแข็งแกร่ง ถึงแม้ว่าแรงของพายุฟ้าคะนองจะทำให้การป้องกันแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่ก็ทำให้เขาบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้อาวุโสแปดก็เริ่มบ้าคลั่งมากกว่าเดิม เขาจ้องมองไปยังอีกฝ่ายด้วยความโกรธแค้น “เจ้าหนุ่ม เจ้ากล้าทำร้ายข้า?”
“เจ้าบอกว่าไม่กลัวไม่ใช่หรือ?” ลู่เฉินฉีกยิ้มพลางมองผู้อาวุโสแปดที่กำลังจะคลั่ง
ผู้อาวุโสแปดไม่คิดว่าเงาสายฟ้าจะโจมตีรุนแรงเช่นนี้ เขาเบิกตากว้างพลางพูดกับลู่เฉินว่า “ข้าจะบอกเจ้าให้ หลังจากนี้ ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทำร้ายข้าได้เด็ดขาด”
พูดจบ ผู้อาวุโสแปดก็กางมือทั้งสองออก จากนั้นพลันหลอมรวมเขตแดนแสงทองขึ้นมาปกป้องตนเอง
ชายหนุ่มเห็นเขตแดนนี้แล้วจึงยิ้มพลางพูดว่า
