งภายในภูเขาที่อ้างว้างแห่งหนึ่ง จากนั้นก็ฉีกยิ้มพลางมองชายหนุ่ม “เจ้าหนุ่ม ตอนนี้เจ้าหนีไม่พ้นเสียแล้ว!”
ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าที่นี่เต็มไปด้วยค่ายกล เขาจึงถามด้วยความแปลกใจ “นี่คือที่ใด?”
“ภายในหุบเขาลึก และมีเพียงข้าเท่านั้นที่รู้จักภูเขาแห่งนี้” ผู้อาวุโสแปดกล่าวด้วยความภูมิใจ
“มีเพียงเจ้าที่รู้?” ลู่เฉินมองอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจ
ผู้อาวุโสแปดพูดด้วยความพอใจว่า “แน่นอน!”
“ดูเหมือนว่าที่แห่งนี้จะมีเรื่องราวบางอย่าง” ลู่เฉินดูไม่มีทีท่าร้อนใจแม้แต่น้อย
สิ่งนี้จึงทำให้ผู้อาวุโสแปดยิ่งรู้สึกโมโห เขาจ้องมองอีกฝ่ายพลางพูดว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้าคิดว่าข้าพาเจ้ามาเที่ยวเล่นหรือ?”
“เช่นนั้น เจ้าพาข้ามาทำสิ่งใด?”
“ข้าบอกแล้ว อย่าตกอยู่ในมือข้า” ผู้อาวุโสแปดยิ่งพูดก็ยิ่งได้ใจ
ลู่เฉินยกยิ้ม “ผู้อาวุโสแปด เจ้าคิดว่าพาข้ามาที่นี่แล้ว ข้าจะกลัวเจ้าหรือ?”
“ที่นี่ นอกจากข้าแล้ว ผู้ใดก็ไม่สามารถเข้ามาได้ ดังนั้นหากตอนนี้เจ้าขอร้องข้า บางทีข้าอาจจะพอเมตตาไว้ชีวิตเจ้า มิเช่นนั้น ข้าก็จะฆ่าเจ้า และพันรัดวิญญาณของเจ้าไว้ เมื่อถึงเวลานั้น คิดจะจัดการเจ้าเช่นไรก็สามารถทำได้” ผู้อาวุโสแปดพูดด้วยความอวดดี
ชายหนุ่มยกยิ้มเย้ยหยัน “เจ้าคิดว่า เจ้าจะสามารถพันรัดข้าได้หรือ?”
“ไร้สาระ!” ผู้อาวุโสแปดตวาด
แต่ลู่เฉินกลับนำไข่มุกวิญญาณอัสนีออกมาโดยไม่คาดคิด และปล่อยเงาสายฟ้าออกไป
เมื่อเห็นเงาสายฟ้า ผู้อาวุโสแปดก็แค่น
