การส่วนตัวไปแล้ว หากตอนนี้ให้พวกเขายอมแพ้ก็สามารถทำได้
แต่ชายหนุ่มไม่ได้ทำเช่นนั้น เพราะผู้อาวุโสเก้าอยู่ในมุมมืด และยังคงมองดูลู่เฉินอยู่ตลอดเพื่อดูว่าอีกฝ่ายจะสามารถใช้เงาสายฟ้าได้หรือไม่
ดังนั้นลู่เฉินและคนอื่น ๆ จึงแสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ผู้อาวุโสเก้ากลับเป็นฝ่ายปรากฏตัวออกมาเอง
เมื่อเห็นผู้อาวุเก้าที่ถูกปกคลุมไปด้วยหญ้า ทุกคนต่างก็แปลกใจว่าเขามาได้อย่างไร
ไม่เพียงเท่านั้น ผู้อาวุโสเก้ายังเดินมาด้านหลังเฉียนหลัวและพวก และพูดกับทั้งสามคนว่า “อีกไม่นาน พวกเจ้าต้องแสดงพลังที่แท้จริงออกมา เข้าใจหรือไม่?”
“อาจารย์ ดูเหมือนเขาจะแข็งแกร่งยิ่งนัก” เฉียนหลัวแสร้งทำท่าทางกังวลใจ
“พวกเจ้าใช้สองคนไปขวางอีกสองคนไว้ จากนั้นให้เฉียนหลัวจัดการเจ้าหนุ่มนั่นอย่างรวดเร็วก็ได้แล้วไม่ใช่หรือ?” ผู้อาวุโสเก้าจิ่วคูพูดอย่างไม่พอใจ
ทั้งสองแสร้งพยักหน้ารับ
จากนั้นสายตาของจิ่วคูก็มองไปยังลู่เฉิน พลางพึมพำออกมา “ข้าจะรอดูว่าสิ่งประหลาดนั่นคืออะไร!”
ทุกคนต่างถกเถียงกันว่าเพราะเหตุใดผู้อาวุโสเก้าจึงต้องสั่งการด้วยตัวเอง
หลังจากนั้น ผู้อาวุโสสิบก็มองไปยังคนแต่ละกลุ่ม “เอาล่ะ การแข่งขันในรอบที่สอง เริ่ม!”
พูดจบ คนของกลุ่มหมายเลขหนึ่งและสองก็ขึ้นไปบนลานประลอง
บนลานประลอง ชายหนุ่มให้กานจิ่วเม่ยและกู่ซานฉงดูแลตัวเองให้ดี
ทั้งสองขานรับและเตรียมตัว
เฉียนหลัวมีโอกาสจึงอยากเล่นสนุก ดังนั้นเขาจึงทำเพียงจ้อ
