บทที่ 653 เมื่อรู้ว่าจินอีฉุยถูก ‘สังหาร’ ทุกคนจึงตกตะลึง
คำพูดของผู้อาวุโสแปดทำให้ลู่เฉินอยากจะหัวเราะ
ทุกคนคิดว่าชายหนุ่มจะหวาดกลัวต่อคำพูดของผู้อาวุโสแปด เพราะทุกคนต่างก็รู้ถึงพลังของจูเก๋อหลิงเฟิงดี
ใครจะคิดว่าลู่เฉินเพียงตอบกลับไปสั้น ๆ “หากเจ้าไปอยากถูกข้าทำลายไปพร้อมกับจูเก๋อหลิงเฟิงศิษย์ของเจ้า ก็อย่าให้เขามายุ่งกับข้า มิเช่นนั้น เมื่อถึงเวลานั้น เกรงว่าเจ้าอาจจะสูญเสียศิษย์ไปอีกคนก็เป็นได้”
ผู้คนในบริเวณนั้นแสดงสีหน้าประหลาดใจ แม้แต่ผู้อาวุโสสิบยังจ้องมองลู่เฉินด้วยความแปลกใจ อยากรู้นักว่าเขาเอาความกล้าเช่นนี้มาจากที่ใดกัน จึงกล้าพูดกับผู้อาวุโสแปดเช่นนี้ได้
“ดี! ดีมาก!” ผู้อาวุโสแปดพูดจบ บนร่างก็ปรากฏแสงทองสว่างออกมา คิดอยากจะแสดงให้อีกฝ่ายได้เห็น
แต่ผู้อาวุโสเจ็ดกลับหัวเราะ “ผู้อาวุโสแปด นิสัยเจ้านี่ใช้ไม่ได้เลย แค่ขั้นหลอมแก่นแท้ แต่ทำให้เจ้าโมโหจนเป็นเช่นนี้ได้”
ผู้อาวุโสแปดบันดาลโทสะ “หุบปาก!”
“เช่นนั้นเจ้าต้องมีพลังที่จะทำให้ข้าหุบปากได้” ผู้อาวุโสเจ็ดพูดด้วยรอยยิ้ม
ผู้อาวุโสแปดรู้ดีว่าผู้อาวุโสเจ็ดนั้นเก่งกาจเรื่องค่ายกล ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงตะโกนอยู่ตรงนั้น “เจ้ารอดูเขาตายบนลานประลองได้เลย”
ผู้อาวุโสเจ็ดฉีกยิ้มเย็น “ก็แค่ลานประลอง ถึงเวลานั้นยอมแพ้ไปเสีย ไม่มีอะไรเสียหาย”
ยอมแพ้?
ผู้อาวุโสแปดไม่ได้ต้องการให้ชายหนุ่มยอมแพ้ เพราะเขาเป็นคนที่ต้องการจัดการลู่เฉิน ดัง
