บทที่ 652 ผู้อาวุโสแปดต้องการคน!
ผู้อาวุโสเจ็ด เฒ่าพิการแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาสงัดยิ้มพลางพูดอยู่ตรงนั้น “งานชุมนุมยอดเขาครั้งนี้ นอกจากคัดเลือกผู้แข็งแกร่งแล้ว ที่สำคัญคือต้องการเลือกผู้ที่มีความเข้าใจค่ายกล ดังนั้นแม้จะไม่ได้อยู่ในยี่สิบอันดับแรก แต่คนผู้นั้นหากมีความเข้าใจค่ายกลเพียงเล็กน้อยก็จะถูกข้าเลือก”
กานจิ่วเม่ยพูดราวกับเข้าใจในทันที “เช่นนั้น พวกเราน่าจะอยู่ในยี่สิบอันดับแรก”
“อยู่ในยี่สิบอันดับแรก แต่คิดไม่ถึงว่าในภูเขาเดียวดายของพวกเจ้า จะมีเจ้าหนุ่มที่เข้าใจค่ายกลอยู่จริง ๆ!” ผู้อาวุโสเจ็ดที่อยู่ในมุมมืดพูดด้วยความตกใจเล็กน้อย
กานจิ่วเม่ยเริ่มพูดเยินยอ “ผู้อาวุโสเจ็ด พูดอย่างไม่ปิดบัง ศิษย์ของภูเขาเดียวดายผู้นี้ นับว่าเข้าใจค่ายกลอย่างดี”
“โอ้? เข้าใจอย่างดี?”
“เขาสามารถไม่สนใจค่ายกลใด ๆ ของภูเขาเดียวดายได้ และยังสามารถเข้าออกแดนต้องห้ามภูเขาเดียวดายได้อย่างอิสระ ท่านคิดว่าเขาเข้าใจอย่างดีหรือไม่?” กานจิ่วเม่ยเล่าทุกอย่างออกมาด้วยความตื่นเต้น
ผู้อาวุโสเจ็ดรู้สึกเหลือเชื่อ “โอ้? แดนต้องห้ามภูเขาเดียวดาย เขาสามารถเข้าไปได้ทั้งสิ้นเลยหรือ?”
“ใช่!” กานจิ่วเม่ยขานรับ
ผู้อาวุโสเจ็ดรู้สึกสนใจมากยิ่งขึ้น จากนั้นรอบ ๆ ก็ปรากฏลูกไฟเพลิงออกมามากมาย และพุ่งโจมตีไปยังลู่เฉินและคนอื่น ๆ
กานจิ่วเม่ยหวาดกลัวอย่างกะทันหัน “ผู้อาวุโสเจ็ด ท่านทำสิ่งใดกัน?”
“ข้าจะดูว่า เขาสามารถทำลายค่ายกลล
