ดตะโกนขึ้นว่า “อย่างไรเสีย วันนี้ข้าก็ต้องพาเจ้าหนุ่มนั่นไปให้ได้”
ไป๋หลี่ซานดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ลู่เฉินกลับพูดขึ้นว่า “ใครจะพาข้าไปกัน?”
ทุกคนต่างหมุนตัวไปมอง จึงได้เห็นทั้งสามคนเดินออกมาจากกลางกระแสน้ำวน
สิ่งนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง
“พวกเขาเป็นอันดับหนึ่งหรือ?”
“เป็นไปได้อย่างไร?” บางคนถึงกับขยี้ตา คิดว่าตนอาจจะตาฝาดไปก็เป็นได้
ไป๋หลี่ซานรู้สึกคลายกังวล แต่ผู้อาวุโสสิบกลับรู้สึกแปลกใจ “พวกเขาเป็นอันดับหนึ่งจริงหรือ?”
เพียงความคิดเดียวของผู้อาวุโสแปด ได้หลอมรวมเขตแดนแสงทองออกมากักขังลู่เฉินไว้ เพื่อไม่ให้เขาหนีไปได้ในทันที
กานจิ่วเม่ยและกู่ซานฉงตกตะลึงจนหน้าถอดสี ขณะที่ไป๋หลี่ซานเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง ผู้อาวุโสแปดได้ปล่อยกำปั้นพุ่งออกไปทันที
กำปั้นนี้ปรากฏขึ้นภายในเขตแดน จากนั้นเตรียมที่จะตกลงสู่บนร่างของชายหนุ่ม
แต่ในขณะนั้นเอง จู่ ๆ กระแสน้ำวนในตำหนักได้เกิดกระแสลมขึ้น ปะทะเข้ากับเขตแดนจนแตกสลายลง จากนั้นเงากำปั้นนั้นจึงหายไป
ภาพดังกล่าวทำให้ผู้อาวุโสแปดพูดด้วยความโมโห “ผู้อาวุโสเจ็ด ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
ผู้อาวุโสเจ็ดที่อยู่ภายในกระแสน้ำวันยิ้มพลางพูดว่า “ทักษะค่ายกลของเขาไม่เลวนัก ดังนั้นข้าจึงสนใจเขาไม่น้อย!”
“ทักษะค่ายกล?” ผู้อาวุโสแปดมีสีหน้าไม่ดีนัก
“ใช่ มีปัญหาหรือ?” ผู้อาวุโสเจ็ดเอ่ยถามจากมุมมืด
ผู้อาวุโสแปดพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แต่เขาขโมยของข้าไป ดังนั้นข้าจึง
