่ยถามด้วยความสงสัย “เป็นอะไรหรือ?”
จินอีฉุยจึงเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และสุดท้ายก็ชี้ไปยังไอซากศพรอบ ๆ และยังมีเงาสายฟ้าที่สว่างอยู่ตรงหน้า
เขาพูดด้วยความกังวลว่า “ของสิ่งนี้ และไอซากศพรอบ ๆ น่ากลัวเกินไปเสียแล้ว!”
เมื่อเงานั้นเห็นสถาการณ์เป็นเช่นนี้ ก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าหนุ่ม หากรู้จักเอาตัวรอด ก็จงปล่อยเขาไปซะ!”
“ปล่อย? ด้วยเหตุผลใดกัน?” ลู่เฉินยิ้มอย่างไม่แยแส