หลอมแก่นแท้สักคน นับว่าเพียงพอแล้ว!” จูเก๋อหลิงเฟิงพูดด้วยความมั่นใจ
เฮยหลวนจึงโต้กลับไปว่า “ข้าจะบอกเจ้าให้ ถึงแม้ศิษย์น้องของเจ้าจะปล่อยออกไปครบทั้งแปดฝ่ามือก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้”
“เจ้าเลิกพูดโม้ได้แล้ว” จูเก๋อหลิงเฟิงไม่เชื่อ
เฮยหลวนเผยรอยยิ้มประหลาด “อีกไม่นาน เจ้าก็จะได้รู้”
จูเก๋อหลิงเฟิงมองไปยังจินอีฉุยแล้วกล่าวว่า “เพิ่มความเร็วซะ!”
จินอีฉุยเริ่มโจมตีออกไปอย่างบ้าคลั่ง และปล่อยฝ่ามือสุดท้ายออกไป ชายหนุ่มที่อยู่ภายในเขตแดน แม้จะถูกโจมตีครบแปดหมัดแล้ว แต่ก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับกายใด ๆ
ยามนี้ทุกคนคิดว่าลู่เฉินได้ถูกผนึกไปเสียแล้ว
จินอีฉุยรู้สึกดีใจมาก จูเก๋อหลิงเฟิงเองก็ยกยิ้มออกมา “เห็นหรือไม่? ปิดผนึกแล้ว!”
