บทที่ 644 เจ้าหนุ่มผู้นี้ ไม่โง่เลยสักนิด!
ขณะที่ทุกคนกำลังแปลกใจอยู่นั้น เฉียนหลัวก็เดินออกมาจากป่าทึบ
เมื่อเห็นเฉียนหลัวในขณะนั้น ผู้พิทักษ์หุบเขาลึกเแต่ละคนก็มองหน้ากันด้วยความแปลกใจ “เขาก็คือศิษย์ของผู้อาวุโสเก้ามิใช่หรือ นั่นเฉียนหลัวใช่หรือไม่?”
“ใช่ คือเขา!”
“เขาไม่เป็นไร?”
ไม่เพียงแต่คนเหล่านี้เท่านั้น ชิงอีถงเองก็เบิกตากว้างเชากัน “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ฉีเจี้ยนเริ่มไม่พอใจ เขามองไปยังชิงอีถง “เจ้าอยากถูกทำลายขั้นพลังอย่างนั้นหรือ?”
ชิงอีถงร้อนใจ “หัวหน้าฉี เขาต้องเป็นตัวปลอมแน่!”
เฉียนหลัวยิ้มพลางพูดขึ้น “ข้าหรือคือตัวปลอม?”
“ใช่ เจ้าต้องเป็นตัวปลอมแน่!” เรื่องนี้ชิงอีถงย่อมรู้ดี
เฉียนหลัวยิ้มพลางมองชิงอีถง “ข้าคิดว่า เจ้าต่างหากที่เป็นตัวปลอม!”
ชิงอีถงรู้สึกร้อนตัวขึ้นมา เฉียนหลัวจึงหันไปพูดกับฉีเจี้ยนว่า “หัวหน้าฉี ข้าคิดว่า ท่านควรจะหันไปถามเขาดี ๆ เสียก่อน ว่าเขาคือเขาคนเดิมหรือไม่!”
ทุกคนต่างแปลกใจในสิ่งที่เฉียนหลัวพูด
ฉีเจี้ยนจึงยิ่งขมวดคิ้วมุ่น “เขาคนเดิม?”
“กายเนื้อของคนผู้นี้ได้ถูกผู้อื่นครอบครองไปเสียแล้ว” เฉียนหลัวชี้ไปยังชิงอีถง
ชิงอีถงตกตะลึงและยังส่งสัญญาณเสียงออกไป “ท่านพี่ ข้าเอง เหตุใดท่านจึงพูดแทนผู้อื่นกัน?”
เฉียนหลัวแกล้งโง่ ทำราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงใด ๆ ชิงอีถงเริ่มร้อนใจมากขึ้น ส่วนฉีเจี้ยนมองไปยังชิงอีถงครู่หนึ่ง ก่อนจะนำกระจกบานเล็กสีดำออกมา
ข
