พูดอย่างเกรงใจ
“พรุ่งนี้ใครจะจัดการใครนั้น ยังไม่แน่หรอก!” ชายหนุ่มยกยิ้มชั่วร้าย
ไป๋หลี่ซานจึงนำม้วนแผ่นไม้ออกมา “กฎการแข่งขันในวันพรุ่งนี้ได้ออกมาแล้ว เจ้าสามารถดูได้”
เมื่อลู่เฉินรับมาแล้วก็ฉีกยิ้ม “ได้ ข้าจะดูเสียก่อน”
หลังจากที่ลู่เฉินเข้ามาภายในห้องใต้หลังคาแล้ว เขาก็ได้แทรกจิตเข้าไปภายในม้วนแผ่นไม้ ก่อนจะได้เห็นกลุ่มคนหลายร้อยกลุ่ม
การแข่งขันรอบแรกเป็นการแข่งขันแบบแพ้แล้วคัดออก โดยคัดจากหนึ่งร้อยกลุ่ม ให้เหลือเพียงยี่สิบกลุ่มเท่านั้น จากนั้นอีกยี่สิบกลุ่มที่เหลือจะต่อสู้ตัดสินกันอีกครั้ง
ดังนั้นตามกฎนี้แล้ว นับว่าไม่ยาก แต่ในการแข่งขันแพ้แล้วคัดออกนั้น อาจจะดูเหมือนการตะลุมบอนวุ่นวาย หรืออาจจะเป็นหนึ่งกลุ่ม ที่ถูกโจมตีโดยหลายกลุ่มพร้อมกันได้
ดังนั้น เมื่อลู่เฉินครุ่นคิดแล้ว จึงนำศิลาวิญญาณบางส่วนออกมา และเริ่มสลักอักขระยันต์ที่น่าสนใจลงบนศิลาวิญญาณ
…
อย่างไรก็ตาม สวนผลไม้ในขณะนั้นวิญญาณเถาวัลย์ภูตได้ใช้ทักษะพิเศษบางอย่างของตน วนไปวนมาอยู่ท่ามกลางใบไม้ในป่านี้ ส่วนเฉียนหลัวและผู้ดูแลคนอื่น ๆ ที่นี่ ต่างก็ไม่รู้ว่าเถาวัลย์วิญญาณภูตนั้นกำลังเข้ามาใกล้พวกเขาเรื่อย ๆ
จนกระทั่งใบไม้ตกลงสู่ร่างของคนผู้หนึ่ง ขณะที่คนผู้นั้นกำลังคิดจะเปิดใบไม้นี้ จู่ ๆ เขาก็กรีดร้องเสียงดังจนคนอื่นตกใจ และแปลกใจว่าเกิดเรื่องใดขึ้น
จากนั้น ทุกคนจึงได้เห็นภาพที่น่าหวาดกลัว นั่นก็คือเงาของเถาวัลย์วิญญาณ
