สายฟ้าก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น จนบีบให้กุ่ยเจี๋ยปรากฏตัวออกมา
เมื่อเห็นวิญญาณภูตผีแปลกหน้ายืนอยู่ตรงนั้น ผู้เฒ่าสายฟ้ายังคิดว่าเป็นสิ่งที่เงานี้เรียกมา จึงเตรียมตัวตั้งรับกับอีกฝ่าย “เจ้าคือผู้ใด?!”
เงานั้นมองไปยังวิญญาณภูตผีด้วยความแปลกใจ “มาช่วยข้า?”
ในขณะนั้น กุ่ยเจี๋ยถูกลู่เฉินผนึกวิญญาณอยู่ ดังนั้นไม่ว่าจะพูดหรือทำสิ่งใดก็เป็นลู่เฉินที่ลงมือทั้งสิ้น
แต่พวกเขาทั้งสองนั้นไม่รู้ และยังคิดว่าเป็นเพียงวิญญาณภูตผีเท่านั้น
โดยเฉพาะผู้เฒ่าสายฟ้าที่เดิมทีนั้นเผชิญหน้ากับชายหนุ่มที่น่ากลัวเช่นนี้ก็ปวดหัวมากพอแล้ว แต่ยังมีวิญญาณภูตผีออกมาอีก ทำให้รู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น
ลู่เฉินกลับยกยิ้ม “ข้ามาดู”
“ดู?” เงานั้นรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก
ผู้เฒ่าสายฟ้าพลันแปลกใจ “เจ้าคือ?”
“ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ และก็ยังสามารถยืนดูเฉย ๆ ได้เช่นกัน” ชายหนุ่มฉีกยิ้มขณะมองผู้เฒ่าสายฟ้า
ผู้เฒ่าสายฟ้าชะงักไปครู่หนึ่งและรู้สึกแปลกใจ “เจ้ายอมช่วยข้าหรือ?”
“ใช่ ข้าสามารถช่วยเจ้าปราบมันได้ ทำให้มันถูกผนึกเข้าไปภายในระฆังนั้นอีกครั้ง แต่หลังจากจบเรื่องแล้ว เจ้าต้องตอบข้อสงสัยของข้า” ลู่เฉินยื่นข้อเสนอ
แม้ผู้เฒ่าสายฟ้าจะไม่รู้ถึงที่มาของอีกฝ่าย แต่ตอนนี้ขอเพียงแค่ปราบสิ่งประหลาดตรงหน้านี้ได้ อย่างไรเสียเขาก็ยอมตกลง ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าให้ลู่เฉิน “ได้ เพียงแค่เจ้าสามารถปราบมันได้ ข้าก็สามารถตอบข้อสงสัยของเจ้าได้ทุก
