บทที่ 639 ร่างที่แท้จริงมารับใช้เจ้า!
เมื่อเห็นท่าทางอยากรู้ของผู้เฒ่าสายฟ้า ลู่เฉินจึงทำเพียงแค่ยกยิ้ม “ต้องขออภัย ข้าไม่สามารถบอกเจ้าได้!”
ผู้เฒ่าสายฟ้าครุ่นคิดอยากจริงจัง
ลู่เฉินยิ้มพลางมองผู้เฒ่าสายฟ้า “อย่างไรกัน? ไตร่ตรองดีแล้วหรือไม่?”
ผู้เฒ่าสายฟ้ามองไปยังระฆัง เห็นเพียงเสียงภายในระฆังค่อย ๆ เบาลง ราวกับจะวิ่งออกมาอีกครั้ง
“เร็วเช่นนี้เชียวหรือ?” ผู้เฒ่าสายฟ้าคิดว่าอักขระยันต์นี้จะสามารถประคองไว้ได้ระยะเวลาหนึ่ง แต่ใครจะคิดว่าระฆังนี้กลับมีการเคลื่อนไหวอีกครั้ง ทำให้ผู้เฒ่าสายฟ้าหวาดกลัวจนต้องหันไปมองชายหนุ่ม
ลู่เฉินยิ้มพลางมองผู้เฒ่าสายฟ้า “ดูหมือนว่า เจ้าจะตัดสินใจมอบมันให้ข้าแล้ว”
“ระฆังใหญ่เช่นนี้ เจ้าเป็นเพียงวิญญาณภูตผี จะนำไปได้อย่างไร?” ผู้เฒ่าสายฟ้าบังเกิดความสงสัย
ชายหนุ่มกลับพูดด้วยความมั่นใจ “วางใจเถิด ข้าสามารถทำให้มันเล็กลงได้!”
เล็กลง?
ผู้เฒ่าสายฟ้าไม่รู้ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร แต่เพียงไม่นาน อีกฝ่ายก็หายตัวไปจากจุดเดิมที่ยืนอยู่ และเข้าไปภายในระฆังนี้
ผู้เฒ่าสายฟ้าตกตะลึงไปชั่วขณะ “ภายในนั้นอันตรายยิ่งนัก”
“วางใจเถิด เรื่องเล็กน้อย” ชายหนุ่มฉีกยิ้มมั่นใจ
ผู้เฒ่าสายฟ้าได้แต่แปลกใจ “เขาสามารถเข้าไปได้ง่าย ๆ เช่นนี้เลยหรือ?”
ผู้เฒ่าสายฟ้ารู้ถึงความน่ากลัวของระฆังนี้ มิเช่นนั้นเขาคงแทรกวิญญาณเข้าไปภายในเพื่อตรวจสอบดูแล้ว มิใช่รอให้ผนึกคลายตัวจ
