นทำให้อีกฝ่ายวิ่งออกมาได้ จึงจะรู้ว่าภายในผนึกนั้นมีสิ่งใด
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้วิญญาณภูตผีของลู่เฉินเข้าไปยังภายในระฆังนี้ได้อย่างง่ายดาย ทำให้เขารู้สึกทึ่งอยู่ไม่น้อย
ในขณะนั้นเอง ภายในระฆังคล้ายกับว่าเป็นโลกอีกใบหนึ่ง
รอบด้านมืดสลัวลง และท่ามกลางความมืดมนนี้ มันเต็มไปด้วยพลังสายฟ้า
พลังสายฟ้าเหล่านี้มีแสงสีขาว สีแดง และสีอื่น ๆ อีกหลายสี ดูแล้วเหมือนกับโลกแห่งสายฟ้าอย่างไรอย่างนั้น
แต่นี่ไม่ได้ทำให้ลู่เฉินหวาดกลัว ทั้งยังยิ้มพลางพูดว่า “ออกมาเถิด”
เงาสายฟ้าปรากฏตัว และลอยอยู่บริเวณนั้น จากนั้นจึงพูดด้วยความโมโห “เจ้ายังกล้าเข้ามาหรือ?”
“เหตุใดจึงต้องไม่กล้ากัน?”
“ที่นี่คือโลกของข้า และข้าก็สามารถทำให้เจ้าตายได้ตลอดเวลา!” เงาสายฟ้ากล่าวอย่างไม่พอใจ
ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม “ข้ารู้ว่าเจ้าเก่ง แต่ตัวข้าเองนั้นก็ไม่ได้อ่อนแอ”
“วิญญาณภูตผีอย่างเจ้านี่น่ะหรือ? เพียงข้าปล่อยพลังสายฟ้าออไป ก็ทำให้เจ้าตายทั้งเป็นได้แล้ว” เงาสายฟ้าข่มขู่
ชายหนุ่มพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “ข้ารู้ว่าวิญญาณภูตผีนี้ถูกสายฟ้าควบคุมได้อย่างง่ายดาย เพียงแต่สมบัติวิญญาณนี้กำลังควบคุมพวกเจ้าอยู่ นั่นจึงทำให้เจ้าและสายฟ้าเหล่านี้ไม่สามารถออกไปไหนได้”
“สามารถจัดการเจ้าที่นี่ได้ เหตุใดจึงต้องออกไป?” เงาสายฟ้ามองลู่เฉินราวกับอีกฝ่ายเป็นคนโง่
ชายหนุ่มยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ต้องขออภัยด้วย เมื่อครู่นี้ตอนที่ข้าเข้ามานั้น ได้ตกลงกับ
