ศาสตราวุธภูตผีไว้แล้ว ดังนั้นมันจึงยอมช่วยข้า!”
“เป็นไปไม่ได้ ศาสตราวุธภูตผีนี้จะเชื่อฟังเจ้าได้อย่างไร?” เงาสายฟ้าไม่เชื่อ
“เพราะว่าศาสตราวุธภูตผีนี้ถูกเจ้าทารุณมาโดยตลอด ดังนั้นข้าจึงรับปากมัน เพียงแค่มันยอมร่วมมือกับข้า ก็จะทำให้พวกเจ้าไม่สามารถทำร้ายมันได้อีก” ลู่เฉินยิ้มพลางมองเงาสายฟ้า
เงาสายฟ้าได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มก่นด่า “สารเลว สมควรตาย!”
“อย่างไรกัน ยอมแพ้แล้วหรือ?”
“น่าตลกนัก ถึงแม้เจ้าและศาสตราวุธภูตผีจะร่วมมือกันก็ไม่สามารถทำอะไรข้าได้” เงาสายฟ้าพูดด้วยความมั่นใจ
“ตอนนี้ไม่ได้ แต่หากร่างวิญญาณที่แท้จริงของข้ามา เจ้าก็คงไม่โชคดีเช่นนี้แล้ว” ลู่เฉินกล่าวพลางยกยิ้ม
“ร่างวิญญาณที่แท้จริง?” เงาสายฟ้าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาด บนร่างของกุ่ยเจี๋ยปรากฏจิตของลู่เฉินขึ้นมา เงาสายฟ้าจึงได้รู้ว่า วิญญาณภูตผีนี้ถูกคนควบคุมอยู่อีกที “ข้าก็นึกว่าอะไร ที่แท้ก็ถูกขั้นหลอมแก่นแท้อย่างเจ้าควบคุมอยู่นี่เอง”
“ดูถูกขั้นหลอมแก่นแท้เช่นข้า?”
“ไร้สาระ!” เงาสายฟ้าไม่พอใจ
“ได้ อีกไม่นาน ร่างที่แท้จริงของข้าจะมาจัดการเจ้าด้วยตัวเอง” หลังจากลู่เฉินฉีกยิ้ม เขาก็นำกุ่ยเจี๋ยออกไปจากที่นี่
เงาสายฟ้าด่ากราดอย่างอึดอัดใจ “ข้าจะออกไปฆ่าเจ้าแน่!”
พูดจบ เงาสายฟ้าจึงเริ่มควบคุมสายฟ้ารอบ ๆ จากนั้นจึงโจมตีไปยังพื้นที่ว่างโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง ส่วนลู่เฉินได้ควบคุมกุ่ยเจี๋ยออกไปด้า
