บทที่ 640 พบลูกพี่ลูกน้องที่สติฟั่นเฟือน
เงาอัสนีวิญญาณของลู่เฉินปล่อยให้เงาสายฟ้านี้โจมตีได้อย่างอิสระ แต่ไม่ว่ามันจะโจมตีอย่างไร ไม่ว่าสายฟ้าจะฟาดลงไปบนเงาอัสนีวิญญาณของลู่เฉินกี่ครั้งก็ไม่เกิดผล นั่นจึงทำให้เงาสายฟ้าตกตะลึงนิ่งอึ้งไปทันที
“เจ้าอ่อนแอเช่นนี้ เหตุใดจึงต้านทานการโจมตีของข้าได้?” เงาสายฟ้าพลันร้อนใจ
ลู่เฉินยิ้ม “เพราะเคล็ดวิชาอัสนีวิญญาณของข้า ใช้กำราบเคล็ดวิชาสายฟ้าได้โดยเฉพาะพอดี ดังนั้นหากเจ้าใช้เพียงเคล็ดวิชาสายฟ้าเช่นนี้โจมตีข้า ข้าขอแนะนำให้เจ้ายอมแพ้ไปเสีย”
“กำราบเคล็ดวิชาสายฟ้า?” เงาสายฟ้าไม่เชื่อ
“ทำไม? มีปัญหาหรือ?”
“บนโลกใบนี้ มีทักษะเช่นนี้ที่ไหนกัน?” เงาสายฟ้ายังคงมั่นใจในสิ่งที่ตนรู้
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มประหลาด “ไม่ว่าเจ้าจะเชื่อหรือไม่นั้น อย่างไรก็ตามสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเจ้าในตอนนี้ก็มีเพียงทางเลือกเดียว นั่นก็คือยอมจำนนต่อข้าซะ มิเช่นนั้นข้าจะค่อย ๆ บีบพลังของเจ้าจนแห้งเหือดไป”
“บีบข้า? เจ้าหรือ?” เงาสายฟ้าแทบจะไม่เชื่ออีกฝ่าย
ชายหนุ่มฉีกยิ้ม “เช่นนั้น เจ้าก็จงดูให้ดี”
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินพเนจรอยู่ภายในระฆังนี้ และสายฟ้าโดยรอบเหล่านั้นก็ค่อย ๆ ถูกลู่เฉินกลืนกินลงไป และเมื่อเงาสายฟ้าเห็นพวกมันค่อย ๆ หายไปก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาจริง ๆ แล้ว “เจ้าทำอะไรกับพวกมัน?”
“กลืนกินลงไปแล้ว”
เงาสายฟ้าหวาดกลัว “เจ้าคนสารเลว!”
“ถ้าไม่อยากให้ข้าดูดซับสายฟ้าเหล่านี้ไปทั้งหมด ก็
