่นนั้นข้า?”
“เจ้าเลือกมาสองคนเพื่อรวมกลุ่มกับเจ้าแล้วเข้าร่วมด้วยตัวเองเถิด แต่เจ้าต้องชิงอันดับหนึ่งในสนามมาให้ได้ อย่าให้ผู้อาวุโสท่านอื่นตราหน้าเอาได้”
เฮยหลวนขานรับก่อนจะเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “อาจารย์ ได้ยินมาว่าช่วงนี้หุบเขาลึกกำลังหากลุ่มคนที่มีการป้องกันที่แข็งแกร่ง เพราะเหตุใดกัน?”
“จำเป็นต้องทำภารกิจพิเศษเล็กน้อย”
“ภารกิจพิเศษ?” เฮยหลวนสงสัย
“ใช่”
“เรื่องใดกัน?”
“เจ้าเข้ามานี่”
เฮยหลวนไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงต้องเข้าไปใกล้ แต่นางก็ยังเดินเข้าไปใกล้หน้าประตูหินมากขึ้น เพื่อจะเอาใบหูไปแนบกับประตู ในขณะที่ลู่เฉินเองให้กุ่ยเจี๋ยเข้าไปใกล้มากขึ้นเช่นกัน
และในขณะนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเงาหนึ่งโผล่ออกมาจากประตูบานนั้น และเข้ามาตรงหน้ากุ่ยเจี๋ยก่อนจะฟาดกำปั้นออกมา ทำให้กุ่ยเจี๋ยถูกเปิดเผยตัวตน ชายหนุ่มจึงจำต้องให้กุ่ยเจี๋ยถอยออกไป
กุ่ยเจี๋ยหายตัวไปในทันที
เงาคนผู้นี้ค่อย ๆ กลายเป็นหญิงชราคนหนึ่ง สวมชุดคลุมตัวยาวสีดำ ผมถูกม้วนไปเกลียวกลม ดูราวกับแม่ชี
เฮยหลวนเห็นอีกฝ่ายแล้วจึงรีบแสดงความเคารพทันที “อาจารย์”
“ถูกคนสะกดรอยตามมา เจ้าไม่รู้หรือ?” หญิงชราพลันขมวดคิ้วมุ่น
เฮยหลวนพูดด้วยความตื่นตระหนก “ข้าไม่รู้ว่าจะมีสิ่งประหลาดเช่นนี้”
หญิงชราพูดอย่างเย็นชาว่า “สิ่งนี้คือสิ่งใดกัน?”
“ข้า ข้าไม่รู้!” เฮยหลวนส่ายศีรษะปฏิเสธ
หญิงชราเริ่มโมโห “ไป ไปตรวจสอบมาให้ข้า!”
“เจ้าค่ะ!” เฮยหลวนพูดจบก็หมุนตัว
